Technologie invoeren is meer dan een tool uitrollen. Het raakt je mensen, je systemen en je verantwoordelijkheid.
De pilot slaagt bijna altijd. Daarna begint het echte werk: wie is eigenaar, wat betekent het voor de mensen die ermee moeten werken, hoe sluit het aan op wat er al staat, en welke vragen rond ethiek en dataprivacy komen er pas boven als het echt gaat draaien.
Daar werk ik. Niet met een model of een stappenplan, maar vanuit de praktijk. Ik heb zelf een technologiebedrijf geleid, ben vandaag oprichter van een AI-startup en zie van dichtbij waar invoering vastloopt. Meestal niet op de techniek.
Ik werk onafhankelijk en heb geen belang bij welke leverancier je kiest. Dat maakt het gesprek anders: geen product dat verkocht moet worden, wel iemand die doorvraagt en de vragen stelt die intern blijven liggen omdat iedereen te dicht op de materie zit.
Duurzame integratie
die verder gaat dan de uitrol
Elk traject begint bij wat er al is. Welke technologie is er binnengekomen, wie gebruikt haar, waar zit het risico en wat kost uitstel.
Vanaf daar werk ik mee aan de keuzes die gemaakt moeten worden: de impact op medewerkers en hun werk, de aansluiting op bestaande systemen en processen, de kaders rond ethiek, dataprivacy en governance, en de afspraken met leveranciers.
Soms is dat één sessie met directie of RvC waarin een besluit valt. Soms loop ik maandenlang mee terwijl de invoering plaatsvindt. Wat het niet is: een training in het gebruik van AI-tools of het leveren van ontwikkelcapaciteit.
Dit gaat over wat technologie doet met je organisatie, niet over hoe je een prompt schrijft.
Zullen we kennismaken?
Loopt er bij jullie een invoering die trager gaat dan gehoopt, of staat er een besluit op de agenda waar nog te veel vragen onder liggen?
Laten we eens virtueel koffie drinken. Geen verkooppraatje, maar een inhoudelijk gesprek over waar jullie staan, wat er speelt en of ik daar iets aan kan toevoegen.
Een greep uit de organisaties
waar ik eerder voor mocht werken
