33 biljoen dollar aan transacties en toch snapt niemand hoe stablecoins echt werken
Een stablecoin houdt zijn waarde door voor elke uitgegeven digitale dollar een equivalente hoeveelheid echte dollars of kortlopende staatsobligaties in reserve aan te houden. De uitgever geeft stablecoins uit als iemand dollars inbrengt en trekt ze weer in als iemand dollars terug wil. De prijs blijft stabiel omdat de koppeling direct en wettelijk afdwingbaar is. Dat klinkt simpel. Maar achter die eenvoud schuilt een systeem dat nu al meer transactievolume verwerkt dan Visa, dat miljarden winst genereert voor een handvol private bedrijven en dat één keer spectaculair is mislukt met gevolgen voor de hele cryptomarkt.
Stablecoins beheersen de financiële krantenkoppen. Maar de vraag hoe ze daadwerkelijk werken, wie er rijk van wordt en wat er misgaat als ze falen, wordt zelden goed beantwoord. Dit is die uitleg.
Hoe een stablecoin zijn waarde behoudt
Stel je geeft 1.000 dollar aan Tether. Tether schrijft 1.000 USDT-tokens naar jouw digitale wallet en belegt jouw dollars in kortlopende Amerikaanse staatsobligaties. Als jij later die 1.000 USDT terugwisselt, verbrandt Tether de tokens en stuurt jou 1.000 dollar terug. De tokens in omloop zijn altijd gedekt door activa in de kluis. Zo blijft één USDT gelijk aan één dollar.
De drie mechanismen die dit systeem overeind houden zijn reservedekking, inwisselbaarheid en transparantie. Reservedekking betekent dat er voor elke uitstaande stablecoin een gelijkwaardige hoeveelheid activa beschikbaar moet zijn. Inwisselbaarheid betekent dat jij op elk moment je stablecoin kunt teruggeven voor de onderliggende waarde. Transparantie betekent dat de reserves maandelijks worden gerapporteerd en gecertificeerd, onder de GENIUS Act nu verplicht door CEO en CFO.
Zolang die drie elementen intact zijn, werkt het systeem. Zodra één ervan wankelt, volgt onrust.
Het verdienmodel dat niemand bespreekt
Hier wordt het interessant. Tether ontvangt jouw dollars, belegt ze in staatsobligaties die momenteel rente opleveren en betaalt jou als stablecoinhouder niets. Dat renteverschil, de hele marge tussen wat de reserves opleveren en de nul procent die de houder ontvangt, is puur winst voor Tether.
In 2025 rapporteerde Tether een nettowinst van meer dan 10 miljard dollar. Ter referentie: Goldman Sachs boekte in hetzelfde jaar vergelijkbare winstcijfers met tienduizenden medewerkers. Tether doet het met een fractie van dat personeelsbestand.
Eind 2025 had Tether 141 miljard dollar belegd in Amerikaanse staatsobligaties, waarmee het bedrijf de 17e grootste houder van Amerikaans staatspapier ter wereld was, groter dan de centrale banken van veel soevereine landen. Tether is feitelijk een private centrale bank geworden die leeft van de rente op het geld van haar gebruikers.
Waarom accepteren gebruikers dit? Omdat ze de stabiliteit willen, niet de rente. Voor iemand in Argentinië die zijn spaargeld wil beschermen tegen inflatie van meer dan 160 procent is een dollarstablecoin die geen rente betaalt nog altijd veel aantrekkelijker dan een peso die dagelijks in waarde daalt.
Wat er gebeurt als het systeem wél failliet gaat: Terra/Luna
In mei 2022 verloor de cryptomarkt in één week 60 miljard dollar. Niet door een hack, niet door een beurscrash, maar door een ontwerp dat fundamenteel niet deugde.
TerraUSD, afgekort UST, was geen fiat-gedekte stablecoin. Het was een algoritmische stablecoin: in plaats van dollars in een kluis gebruikte het systeem een tweede token genaamd LUNA om de koppeling aan de dollar te handhaven. Als UST boven de dollar steeg, konden houders LUNA verbanden voor UST. Als UST onder de dollar zakte, konden ze UST verbanden voor LUNA. Het systeem vertrouwde op marktvertrouwen en arbitrageurs om de balans te bewaren, niet op echte reserves.
Om adoptie te stimuleren bood het Anchor Protocol een jaarlijks rendement van bijna 20 procent op UST-deposito’s. Dat trok tientallen miljarden aan en creëerde een schijnbare zekerheid die niet berustte op iets solide.
Op 7 mei 2022 wankelde de peg. Grote adressen trokken miljarden terug uit Anchor. UST daalde licht onder de dollar. Het systeem begon LUNA te minten om het evenwicht te herstellen, maar die toename van het LUNA-aanbod liet de prijs van LUNA dalen. Dat ondermijnde het vertrouwen in het systeem verder, wat meer uitstroom veroorzaakte, wat meer LUNA mintde, wat LUNA goedkoper maakte. De doodsspiraal was begonnen.
Binnen een week was de LUNA-koers gedaald van 87 dollar naar minder dan 0,00005 dollar. UST verloor zijn peg volledig. Meer dan 60 miljard dollar aan marktwaarde verdampte. Drie Arrows Capital, Celsius en BlockFi, allemaal met blootstelling aan Terra, gingen later failliet.
Harvard Law School onderzoekers concludeerden dat de crash niet het gevolg was van doelgerichte marktmanipulatie door één partij, maar van groeiende twijfels over de houdbaarheid van het systeem zelf. Het systeem werkte alleen zolang iedereen geloofde dat het werkte.
Waarom 97 procent van alle stablecoins aan de dollar gekoppeld is
De Financial Action Task Force stelde eind 2025 vast dat van alle stablecoins in omloop 95 procent is gedekt door fiat-valuta, en van die fiat-gedekte stablecoins is 97 procent gekoppeld aan de dollar. Dat is geen toeval en geen marktuitkomst. Het is geopolitiek.
Amerika heeft met de GENIUS Act expliciet gekozen voor stablecoins als instrument om de mondiale dominantie van de dollar te versterken. Elke USDT of USDC die ergens ter wereld wordt gebruikt als betaalmiddel of spaarvehikel is in feite een digitale dollar. En elke dollar die via stablecoins in omloop gaat, verhoogt de vraag naar Amerikaans staatspapier dat als reserve wordt aangehouden.
Tether bezit inmiddels 141 miljard dollar aan Amerikaanse staatsobligaties. Dat is meer dan Australië, meer dan Qatar, meer dan de meeste Europese landen. Een privaat bedrijf op de Britse Maagdeneilanden is een van de grootste financiers van de Amerikaanse overheid geworden, als nevenproduct van het succes van zijn stablecoin.
ECB-president Christine Lagarde noemde dit patroon expliciet als reden om de digitale euro te versnellen. Als Europese burgers en bedrijven massaal overstappen op dollarstablecoins, stroomt monetaire macht weg uit het eurogebied naar Washington.
Wat je als organisatie moet begrijpen
Stablecoins zijn geen speculatief instrument. Ze zijn betalingsinfrastructuur. Maar ze zijn niet neutraal. De keuze voor welke stablecoin je gebruikt, is een keuze over wiens reserves je financiert, wiens regulering je accepteert en welke betaalstandaard je ondersteunt.
USDC van Circle is MiCA-compliant en voldoet aan de GENIUS Act. Het is het veiligste instrument voor Europese bedrijven die met stablecoins willen werken. USDT van Tether is groter, breder geaccepteerd en ook GENIUS-Act-compliant in zijn nieuwe Amerikaanse entiteit, maar draagt historisch meer onduidelijkheid over governance en transparantie.
Algoritmische stablecoins zijn na Terra voor de meeste zakelijke toepassingen af. De GENIUS Act en MiCA verbieden of beperken ze effectief.
Stablecoins verwerken meer transactievolume dan Visa. Ze genereren meer winst per medewerker dan Goldman Sachs. Ze financieren meer Amerikaans staatspapier dan de meeste soevereine landen. En de meeste mensen die ze dagelijks gebruiken weten daar niets van.
Dat is precies waarom het de moeite waard is om het te begrijpen.
