Stablecoins zijn voor de meeste organisaties geen IT-project, maar een strategische bestuursvraag. Ze raken treasury, liquiditeit, betalingen, regelgeving en het toekomstige verdienmodel. De eerste vraag is niet welke blockchain je kiest, maar of klanten, leveranciers of financiële partners binnenkort verwachten dat je met digitaal geld kunt werken. De wereldwijde markt voor stablecoins vertegenwoordigt inmiddels honderden miljarden dollars, waardoor bestuurders het onderwerp niet langer kunnen negeren.
Na vrijwel iedere keynote krijg ik dezelfde reactie. Bestuurders zeggen zelden dat ze stablecoins niet begrijpen. Ze zeggen veel vaker: “Ik weet alleen niet of dit voor óns al relevant is.” Dat is precies de vraag die een directie moet beantwoorden.
Waarom is een stablecoin een bestuurlijke vraag en geen IT-vraag?
Nieuwe technologie wordt vaak automatisch doorgeschoven naar de IT-afdeling.
Bij stablecoins is dat een vergissing.
De technologie is belangrijk, maar bepaalt niet de strategische impact.
De echte vragen gaan over:
- betalingsverkeer;
- liquiditeitsbeheer;
- treasury;
- compliance;
- klantverwachtingen;
- concurrentiepositie;
- nieuwe verdienmodellen.
Dat zijn onderwerpen waar uiteindelijk de directie verantwoordelijk voor is.
Een IT-afdeling kan uitleggen hóé een stablecoin werkt.
De directie moet bepalen óf de organisatie er iets mee moet.
Welke afdeling zou stablecoins moeten beoordelen?
In de praktijk zie ik dat stablecoins meerdere disciplines raken.
Daarom is het verstandig om vanaf het begin verschillende afdelingen te betrekken.
Vaak gaat het om:
- treasury;
- finance;
- legal;
- compliance;
- risk;
- IT;
- innovatie;
- commercie.
De eigenaar van het onderwerp verschilt per organisatie.
- Bij een bank ligt het zwaartepunt vaak bij treasury en risk.
- Bij een internationale handelsonderneming eerder bij finance.
- Bij een technologiebedrijf juist vaker bij innovatie.
Belangrijk is dat het geen geïsoleerd IT-project wordt.
Wat kost het als je organisatie hier niets mee doet?
Niemand weet precies hoe snel stablecoins zich ontwikkelen.
Dat betekent niet dat niets doen risicoloos is.
Organisaties die te lang wachten lopen mogelijk tegen verschillende problemen aan.
Klanten verwachten snellere internationale betalingen.
Concurrenten introduceren efficiëntere betaalprocessen.
Nieuwe regelgeving verandert de markt.
Internationale partners kiezen andere standaarden.
Het grootste risico is daarom niet dat een organisatie vandaag geen stablecoins gebruikt.
Het grootste risico is dat zij pas begint met nadenken wanneer klanten er al om vragen.
Welke risico’s moet je hebben afgedekt voordat je een stablecoin accepteert?
Iedere organisatie moet vooraf een duidelijk risicokader opstellen.
Belangrijke aandachtspunten zijn onder andere:
- witwasrisico’s;
- sanctiewetgeving;
- cyberveiligheid;
- governance;
- accounting;
- fiscale verwerking;
- operationeel risico;
- reputatierisico;
- liquiditeit.
Daarnaast moet duidelijk zijn welke stablecoins wel en niet worden geaccepteerd.
Niet iedere stablecoin kent dezelfde kwaliteit, reserves of regelgeving.
Juist daarom kiezen veel organisaties eerst voor een beperkt experiment voordat zij processen opschalen.
Wat zegt de accountant en de toezichthouder hierover?
Voor veel bestuurders is dit één van de belangrijkste vragen.
Met de komst van MiCA ontstaat binnen Europa een duidelijker juridisch kader voor cryptoactiva en stablecoins.
Daarnaast publiceren zowel De Nederlandsche Bank (DNB) als de Autoriteit Financiële Markten (AFM) regelmatig richtlijnen over digitale activa, risicobeheer en toezicht.
Dat betekent niet dat iedere organisatie nu direct stablecoins kan gebruiken.
Wel ontstaat steeds meer duidelijkheid over:
- governance;
- verslaglegging;
- compliance;
- consumentenbescherming;
- prudentieel toezicht.
Juist daarom verschuift het gesprek langzaam van “mag dit?” naar “hoe richten we dit verantwoord in?”
Hoe leg je stablecoins uit aan een raad van commissarissen?
Raad van commissarissen hebben meestal geen behoefte aan technische uitleg.
Zij willen weten welke strategische gevolgen een ontwikkeling heeft.
Een eenvoudige manier om het gesprek te voeren is aan de hand van vier vragen.
- Welke verandering zien we in de markt?
- Welke risico’s ontstaan wanneer wij niets doen?
- Welke kansen ontstaan wanneer wij wel handelen?
- Welke besluiten hoeven we vandaag nog niet te nemen?
Door het gesprek op dat niveau te voeren ontstaat veel sneller overzicht dan wanneer de discussie direct over blockchaintechnologie gaat.
Welke drie stappen kan een directie deze maand zetten?
Bestuurders hoeven niet direct een complete strategie uit te rollen.
Drie praktische stappen leveren vaak al veel inzicht op.
1. Breng de huidige betaalstromen in kaart
Waar ontstaan vertragingen?
Waar zijn de kosten hoog?
Welke internationale betalingen veroorzaken de meeste complexiteit?
2. Organiseer een strategische sessie
Laat treasury, finance, legal, compliance en IT gezamenlijk beoordelen welke ontwikkelingen relevant zijn voor de organisatie.
3. Volg regelgeving actief
MiCA, de digitale euro en internationale ontwikkelingen veranderen snel.
Door deze structureel te volgen voorkomt de organisatie dat zij achter de feiten aanloopt.
Wanneer schakel je hier externe kennis bij in?
Veel organisaties hebben voldoende technische kennis.
Wat vaak ontbreekt is overzicht.
Wanneer stablecoins meerdere afdelingen raken of wanneer de directie strategische keuzes moet maken, is externe expertise waardevol.
Niet om een blockchain te implementeren.
Wel om bestuurders te helpen onderscheid te maken tussen:
- hype;
- realistische toepassingen;
- regelgeving;
- risico’s;
- strategische timing.
Juist die vertaalslag bepaalt uiteindelijk de kwaliteit van de besluitvorming.
De drie vragen die ik na vrijwel iedere keynote krijg
Na presentaties over stablecoins komen vrijwel altijd dezelfde drie vragen terug.
Niet in technische termen, maar letterlijk zoals bestuurders ze stellen.
“Wanneer gaan onze klanten hier echt om vragen?”
Dat is vrijwel altijd de eerste vraag.
Niet hoe de technologie werkt, maar wanneer de markt verandert.
“Moeten wij hier nu al iets mee of kunnen we nog twee jaar wachten?”
Bestuurders zoeken vooral naar timing.
Te vroeg investeren kost geld.
Te laat beginnen kost vaak marktaandeel.
“Wat gebeurt er als grote banken dit massaal gaan ondersteunen?”
Die vraag gaat uiteindelijk niet over technologie.
Ze gaat over concurrentiekracht.
Precies daarom hoort stablecoins thuis in de bestuurskamer.
Hoe ziet de bestuurskamer er over vijf jaar uit?
De komende jaren zullen directies steeds vaker besluiten nemen over digitaal geld.
Niet alleen stablecoins.
Ook tokenized deposits.
Programmeerbaar geld.
Digitale centralebankmunten.
De organisaties die daar nu al kennis over opbouwen, kunnen later veel sneller beslissingen nemen wanneer de markt daadwerkelijk verandert.
Dat betekent niet dat iedere organisatie morgen stablecoins moet accepteren.
Wel dat iedere bestuurder moet begrijpen welke strategische gevolgen deze ontwikkeling kan hebben.
Veelgestelde vragen
Moet iedere organisatie een stablecoinstrategie hebben?
Nee. Iedere organisatie moet wél beoordelen of stablecoins relevant kunnen worden voor klanten, leveranciers of internationale betalingen.
Is dit vooral een onderwerp voor banken?
Nee. Ook internationale handel, logistiek, e-commerce, softwarebedrijven en multinationals krijgen steeds vaker met stablecoins te maken.
Is kennis van blockchain noodzakelijk?
Nee. Bestuurders hoeven de techniek niet volledig te begrijpen. Zij moeten vooral de strategische gevolgen kunnen beoordelen.
Wanneer wordt dit echt urgent?
Dat verschilt per sector. Organisaties met veel internationale betalingen of digitale dienstverlening zullen de impact waarschijnlijk eerder ervaren dan bedrijven die vooral lokaal actief zijn.
Conclusie
Stablecoins zijn geen technische innovatie die uitsluitend thuishoort bij IT.
Ze raken de manier waarop organisaties betalen, liquiditeit beheren, risico’s afwegen en concurreren.
Voor bestuurders is de belangrijkste vraag daarom niet welke blockchain uiteindelijk wint.
De belangrijkste vraag is of hun organisatie klaar is voor een wereld waarin digitaal geld een vanzelfsprekend onderdeel van het financiële systeem wordt.
De directies die daar vandaag al over nadenken, hebben morgen meer strategische ruimte dan organisaties die pas reageren wanneer de markt hen daartoe dwingt.