In deze editie verkennen we drie uiteenlopende bewegingen: van grenzen tussen lichaam en internet tot hardware die onze relatie met AI kan veranderen, en een risico-product dat de verzekeringswereld aan het verschuiven brengt.
Internet of brains
Er ontstaat een ambitieus project dat verder gaat dan wearables en sensoren: een open netwerk dat hersensignalen koppelt aan applicaties op EEG-apparaten. Initiatieven zoals Elata Biosciences bouwen open infrastructuur waarin ontwikkelaars zonder gespecialiseerde kennis zelf “neuro-apps” kunnen maken en zo toepassingen voor spel, onderzoek en mogelijk welzijn verkennen. Dit past in bredere onderzoeksprogramma’s rond de zogenaamde Internet of Brains, die willen dat mensen via hersensignalen systemen aansturen en fysiek beperkte interacties overstijgen. Dergelijke systemen roepen veel vragen op rond ethiek, privacy en betrouwbaarheid van interpretatie van hersendata, maar bieden tegelijk nieuwe perspectieven voor medicinale en creatieve toepassingen. 
De Apple pin
Apple werkt volgens bronnen aan een klein draagbaar apparaatje met AI-capaciteit, camera’s, microfoons en speaker in een vorm die doet denken aan een AirTag. Het idee is dat dit een nieuwe toegang tot AI-assistentie biedt, los van telefoon of horloge en mogelijk al in 2027 verschijnt. Geruchten wijzen erop dat spraakinteractie centraal staat en dat de hardware past binnen bredere AI-ambities van het bedrijf. Dit product komt op een markt waar eerdere pogingen, zoals die van Humane, gemengde resultaten lieten zien: mooie concepten maar beperkte impact en acceptatie. De uitdaging voor Apple zal zijn om waarde te leveren zonder een extra gadget te creëren waarvan de praktische bruikbaarheid beperkt blijft. 
De eerste verzekering voor zelfrijzende apparaten
In de VS introduceert verzekeraar Lemonade een nieuwe polis gericht op Tesla’s Full Self-Driving (FSD) systeem die de premies per gereden kilometer met circa 50 procent kan verlagen als de auto in de semi-autonome modus rijdt. Dit is mogelijk doordat de verzekeraar via toegang tot voertuigdata precies kan onderscheiden welke kilometers met FSD zijn gereden. Traditioneel zijn autonome voertuigen lastig te verzekeren vanwege onzekere risico’s, maar data-gestuurde modellen kunnen dat perspectief verschuiven. Tesla’s FSD blijft volgens regelgevers een assistentiesysteem dat menselijke supervisie vereist, en veiligheidsexperts houden enige scepsis over het echte effect op ongelukken. 
