cbdc spreker Archives

5 April 2021 BlogBy dev

Steeds meer bezittingen op blockchain. What’s next, een Tokenation?

Steeds meer bezittingen op blockMeer blockchain-activa. What’s next, een Tokenation: ede-eigenaar worden van een Ferrari, een Picasso of een bijzondere voorraad bourbon; wie wil dit nu niet? Het zogenaamde ‘tokenizen’ van bezit met behulp van blockchain technologie, brengt momenteel een revolutie in de beleggingswereld teweeg en mijn collega’s van het World Economic Forum verwachten zelfs dat over zeven jaar, 10% van het wereldwijde BBP op de blockchain is opgeslagen. Waarom worden bezittingen nu zo massaal op de blockchain gezet en wat houdt dit ‘tokenizen’ precies in? In deze blog geef ik meer achtergrondinformatie.

Als je iets ‘tokenized’, dan houdt het in dat je iets fysieks omzet naar digitale tokens, die vervolgens worden toegevoegd aan de blockchain. Door dat laatste, wordt een veilige overdracht en transparantie gegarandeerd. Als je een huis wilt kopen of verkopen, dan ga je normaliter door een omslachtig proces met verschillende partijen als een makelaar, notaris en bank en zijn sommige onderdelen van dit proces niet transparant. Dit is, juist omdat niet het hele proces transparant is, volgens verschillende onderzoeken een van de hoofdoorzaken geweest van de kredietcrisis 10 jaar geleden. Daarnaast zijn dit soort processen, doordat er meerdere partijen bij betrokken zijn met elk hun eigen, verouderde systemen en uiteraard een bepaalde drang om geld te verdienen, kostbaar en traag.

Daarom zijn er momenteel onwijs veel bedrijven en overheden bezig, om hun bezittingen op de blockchain te ‘tokenizen’. Er worden wereldwijd elke dag miljarden aan assets ‘getokenized’, van Japan tot Luxemburg en Zuid-Afrika en instituten als MIT, Oxford en De Nederlandse Bank onderschrijven de geweldige voordelen. Voordelen als transparantie, maar juist ook het 24/7 wereldwijd snel kunnen handelen, zonder al die tussenpersonen, zorgen voor de grote interesse. Ook doordat bezittingen gedeeltelijk kunnen worden verhandeld en bezittingen die eerder niet liquide waren, dat nu wel zijn en daarom makkelijk te verhandelen zijn, brengt een hele golf aan nieuwe handelsmogelijkheden voor de wereldwijde financiële markt.

Het zijn dan ook niet alleen vastgoedobjecten, auto’s of kunst, maar ook zaken als copyrights, aandelen, metalen, granen en bijvoorbeeld muzieklicenties die worden getokenized. Door dit alles te tokenizen, wordt niet alleen een snelle overdracht gefaciliteerd, maar ook de wereldwijde handel er in en doordat gebruik wordt gemaakt van blockchain technologie, zijn transacties dus niet te wissen of aan te passen, wat zorgt voor veiligheid en vertrouwen. Doordat je bepaalde bezittingen ook fractioneel kan verhandelen, wordt de handel ineens ook beschikbaar voor kleine investeerders en mensen zoals jij en ik. Je kan bijvoorbeeld hierdoor slechts een fractie van een aandeel van Amazon van $2000 kopen. Het Amsterdamse Bloqhouse heeft een platform ontwikkeld waarmee je fractioneel vastgoed kan kopen en het eveneens Amsterdamse The Share Council heeft een oplossing om mede-eigenaarschap te vereenvoudigen.

Een ver van mijn bed show voor de leek? Stiekem hebben veel Nederlanders al profijt van ‘tokenization’. Apple Pay, wat door ING in Nederland geïntroduceerd is, werkt middels ‘tokenization’ en betaalprovider Payvision verwacht zelfs dat in 2023 meer dan de helft van alle e-commerce transacties in Nederland middels deze technologie zal lopen.

Hoewel je in 5 minuten een eigen token kan maken op de blockchain met platformen als Fabix, zijn er nog veel uitdagingen voor ‘tokenization’. De achterliggende blockchain technologie is nog volop in ontwikkeling en daarom is op verschillende vlakken nog verre van volwassen. Een van de grootste uitdagingen momenteel, is de wet- en regelgeving. Veel landen lopen hierop achter, waardoor er nog geen duidelijke definitie is van een token, goede standaardisatie ontbreekt en alle rechten en plichten er om heen nog vaak onduidelijk zijn. Hoe zit dat bijvoorbeeld als je het eigenaarschap van jouw vakantiehuis in Spanje, wilt overdragen aan een Fransman juridisch gezien? Fiscaal gezien? Wat als je een vastgoed object of schilderij met 10 andere eigenaren deelt en 1 van de eigenaren wil zijn deel verkopen? Of er moet onderhoud gepleegd worden? Een van de grootste uitdagingen ligt momenteel nog steeds in onderwijs. Ik merk tijdens het trainen in en spreken over blockchain met Bloqon dat de kennis over de technologie nog ontzettend in de kinderschoenen staat. Naast de basisbeginselen van de werking, is het inzicht in de wereldwijde impact en toekomstige toepassingen bij de meeste mensen nog verre van duidelijk.

Dat er gave toekomstige toepassingen op de loer liggen, is met alle gepresenteerde plannen van veel plannen wel duidelijk. Van het tokenizen van basketbalteams, zodat fans ook een aandeel kunnen nemen, tot het tokenizen van een reis, zodat je niet meer tijdens het vliegen je paspoort, ticket etc hoeft te laten zien. Er liggen natuurlijk ook prachtige kansen op het gebied van bijvoorbeeld de ‘gig-workers’; hoe mooi zou het zijn als je als Uber chauffeur of Deliveroo bezorger, door middel van tokenization een aandeel krijgt in het bedrijf en daarmee bijvoorbeeld ook een winstuitkering? Er zijn al startups zoals Fairride en Lazooz, die dergelijke oplossingen aanbieden, maar net als de onderliggende blockchain technologie nog in de kinderschoenen staan. We staan, met de vele waanzinnige plannen en snelle technologische ontwikkelingen, wel aan de vooravond van een bijzondere revolutie op gebied van eigenaarschap!

dev

25 March 2021 BlogBy dev

Wat zijn stablecoins & waarom zijn ze belangrijk?

Wat zijn stablecoins & waarom zijn ze belangrijk: In het begin van dit jaar kwam Bloomberg met twee belangrijke onthullingen voor de cryptomarkt. Allereerst zou Facebook aan een eigen cryptomunt werken voor WhatsApp. Deze stablecoin zou je kunnen gebruiken voor betalingen via de chatapp. Het zou als eerste getest worden in India. Daarnaast zou de stablecoin Tether genoeg fiat-reserves (dollars) op de bankrekening hebben staan, om aan de beloofde 1-1 ratio te voldoen. Stablecoins zijn een redelijk nieuw begrip in de cryptocurrency-branche. Wat zijn ze en waarom zijn ze belangrijk?

Waarom stablecoins?

Stablecoins zijn het gevolg van een zoektocht naar de oplossing voor de hevige volatiliteit van cryptocurrency’s. Omdat de prijzen hiervan op een open markt worden bepaald, stijgen of dalen sommige coins op een dag meer dan 10% in waarde. Om een massa-adoptie te faciliteren, moet volgens de meeste experts een oplossing gevonden worden voor de volatiliteit. Pas dan kunnen cryptocurrency’s echt een betaalmiddel zijn. De coins zijn momenteel lastig te gebruiken door welwillende ondernemers en het ondermijnt het vertrouwen in de markt.

Hoewel sommige mensen betogen dat stablecoins geen echte cryptovaluta zijn, zijn ze het technisch gezien wel. Het verschil met andere cryptovaluta is dat stablecoins hoofdzakelijk vooral gefocust zijn op het vasthouden van de waarde. Als je bijvoorbeeld naar de koers van Tether (een van de bekendste munten) kijkt, zie je dat deze steeds maar 1 a 2 cent afwijkt van de gestelde $1 prijs. Naast Tether zijn er inmiddels al meer dan 57 stablecoin-projecten in ontwikkeling en kun je er 23 ook al echt gebruiken.

Hoe werkt een stablecoin?

Net als dat geld vroeger werd gekoppeld aan een onderpand zoals goud, kan in principe elke mogelijke bestaande activa aan een stablecoin worden gekoppeld. Nu is dat vooral fiat (regulier) geld, zoals dollars/euro’s en edelmetalen zoals goud.

Er zijn momenteel drie soorten stablecoins bekend:

asset backed (gekoppeld aan bijvoorbeeld dollars en goud, zoals Tether, EURS, DigixDao en Gemeni)
crypto-backed (ondersteund door een onderpand van een of meerdere cryptocurrency’s, zoals DAI en Synthetix)
algorithm-backed (zoals Basis en Reserve).

Bij dit laatste type wordt de waarde stabiel gemaakt door een monetair beleid. Net zoals centrale banken dit momenteel in landen doen, door munten te slaan om koersen te laten dalen en munten in te kopen door koersen te laten stijgen.

De volgende stappen voor stablecoins

Net als met de blockchain-technologie staan de stabelcoin-projecten nog aan de beginfase van de ontwikkeling. Er moet nog heel wat water door de Rijn stromen, voordat deze coins massaal gebruikt worden.

Het gebruik van Tether gaat dan al wel door het dak, er liggen nog vele uitdagingen en zorgen in het verschiet. Zo was het lang onduidelijk of Tether wel genoeg dollars had om de beloofde 1-1 ratio in stand te houden. Doordat de 1-1 ratio door een centrale autoriteit in stand moet worden gehouden, gaat het decentrale blockchain-gedachtengoed redelijk verloren. Een dergelijke munt kan makkelijk gecensureerd worden door een overheid, door bijvoorbeeld transacties te laten blokkeren. Crypto-backed stablecoins lopen uiteraard het risico dat het onderpand (de crypto’s) in waarde dalen. De door algoritmes gesteunde stablecoins zijn momenteel nog veel te complex om in werking te brengen.

Dat stablecoins positief bijdragen aan massa-adoptie en het vertrouwen in digitale valuta, staat buiten kijf. In het komende jaar zullen we verschillende gave ontwikkelingen op dit vlak zien. Ik blijf dit alles met groot enthousiasme volgen!

dev

25 February 2020 BlogBy dev

5 lessen die ik leerde na het ‘TED’ coachen van 500 sprekers

5 lessen die ik leerde na het ‘TED’ coachen van 500 sprekers: Meer dan 80 keer de tekst geoefend en aangescherpt. Stemoefeningen, lichaamsoefeningen, meditatie, alles werd uit de kast getrokken voor de grote dag. De hormonen gierden door het lichaam als een Japanse bullettrein, de keel was zo droog als een meer in de Sahara en de 400 ogen en 10 warme lampen maakten het voor de spreker ook al niet makkelijker. De zware dyslexie had ook al grote hobbels in het hele voorbereidingsproces bezorgd, maar passie en doorzettingsvermogen voerde de boventoon en zorgde uiteindelijk voor een vrijwel vloeiend verhaal, gegeven uit het hoofd. Tranen, een lang en bulderend applaus van het publiek wat snel uit de stoel daarvoor schoot en de zichtbare ontlading van de spreker staan nog steeds in mijn geheugen gegrift.

Het was voor mij weer een bevestiging dat iedereen een mooi verhaal heeft en kan vertellen op een podium. Honderden sprekers mocht ik wereldwijd in de afgelopen jaren voor TEDx coachen, maar tegenwoordig ook regelmatig voor de meest uiteenlopende organisaties. CEO’s tot startende ondernemers, politici tot studenten. Er zijn een paar lessen die ik heb kunnen trekken uit alle sessies en die je steeds weer terug ziet komen.

Iedereen is bang

Gezonde spanning; bijna iedereen heeft het, alvorens het podium te betreden. Ook na het geven van tientallen keynotes en trainingen, voel ik zelf ook nog vaak de glossopbhia hormonen door mijn lijf gieren. Het zijn niet alleen enthousiastelingen die voor het eerst willen of moeten presenteren; landelijke politici en executives die ik heb mogen trainen gaven ook toe dat de zweetdruppels wel eens op de rug staan en de snelle hartslag, hen te snel laat spreken. Eraan toe geven dat spanning erbij hoort en je vooral goed voorbereiden zijn beide de beste remedie, om dit te lijf te gaan. Het verhaal een paar keer goed door nemen, je lichaam en geest opwarmen en op tijd zijn zodat je het podium kan ‘proeven’, hebben bewezen de spanning significant te verlagen.

Slides zijn overrated

Als student kwam ik er altijd achter dat ik moest presenteren op de universiteit, een uur voor de presentatie. Snel een samenvatting van het hoofdstuk op de slides plakken, deze voorlezen en klaar was Jan. Veel sprekers die ik voorbij zie komen op events of zelf mag coachen, lijken eenzelfde aanpak te hebben. Het lijkt vaak nog een verplicht onderdeel van een standaard presentatie, wat vaak resulteert in hele boekdelen die worden verwerkt op slides. Naast dat de onderzoeken het erover eens zijn dat het brein maar één ding tegelijk kan en dus niet én naar jou luisteren én de tekst op slides kan lezen, zie ik vaak dat eerst slides worden gemaakt en pas daarna het verhaal. Bij de meeste presentaties kwamen we erachter dat slides helemaal niet nodig waren. Ik heb zelfs sprekers van events gecoacht, waar geen enkele spreker slides had. Ik durf te stellen, dat slides vaak overrated zijn en vooral afleiden van het verhaal zelf. Volle focus op de ontwikkeling van het verhaal en pas daarna kijken of hier en daar 1 ondersteunend en complementerend beeld kan worden toegevoegd, is de ‘way to go’. Analyseer de bekendste toespraken ter wereld maar eens, zoals die van Martin Luther King, Churchill en Ghandi en kijk naar hoe zij slides hebben gebruikt.

Oefen oefen oefen en anders niet

Iedereen is druk. Het is een argument wat vaak wordt gebruikt om vooral een presentatie niet voor te bereiden. Maar bekijk het ook eens van de andere kant; mensen offeren hun spaarzame tijd op om naar jou te komen luisteren. Dan kan je uit respect voor het publiek, jouw verhaal toch gewoon voorbereiden? Kijken of je niet over de tijd gaat en daarom slides moet skippen? Of je het verhaal zelf begrijpt, de rode lijn en kernboodschap duidelijk zijn?

Doe het goed en anders niet, druk ik sprekers altijd op het hart. De drukste personen die ik heb mogen trainen, maakten tijd vrij om hun verhaal goed voor te bereiden en oefenen. Je wilt toch niet af gaan op het podium, omdat het lijkt alsof je het niet weer waar je het over hebt? Je wilt toch mensen inspireren, impact hebben met jouw verhaal en geen enkele telefoon in de handen van de bezoeker zien? Probeer het excuus om het niet te doen, om te draaien in een manier die wél voor jou werkt. Elke dag een kwartier of half uur aan het verhaal werken en/of het oefenen. Iets wat voor Steve Jobs en Bill Gates altijd goed werkte.

Lichaam complementeert

Zelfs mijn oma kon de pannenkoeken niet zo flinterdun maken, als de inhoud van het verhaal van een aantal TEDx sprekers die als test vooral focusten op hun non-verbale communicatie. Zeer gepassioneerd praten, geweldige intonatie en nog mooiere gezichtsuitdrukkingen. Het passievuur knalde uit hun ogen. Om over de energieke hand- en armbewegingen nog niet te spreken. Uit de enquete na het event, bleek dat het de best beoordeelde talks waren, terwijl ze qua inhoud hartstikke leeg waren. Een leuk experiment, wat ons ook overduidelijk aangaf hoe belangrijk het is om het lichaam te gebruiken, om het verhaal nóg beter over te brengen op het publiek.

De verschillende wetenschappelijke onderzoeken variëren qua percentage hoeveel non-verbale communicatie bijdraagt aan een succesvol verhaal, maar bevestigen dit beeld ook. Toch zie ik vaak nog sprekers op een podium staan, verscholen achter een katheder, met een houding alsof ze gedwongen worden om te spreken en er eigenlijk helemaal geen zin in hebben. Een gemiste kans, want de bewezen voordelen van het actief zijn op het podium, zijn eindeloos. “Maar ik voel mij niet op mijn gemak, als ik als een halve clown op het podium sta”, krijg ik vaak als reactie. Niet iedereen voelt zich op zijn gemak bij constant actief op het podium zijn en dat is ook echt niet noodzakelijk. Het zijn de kleine tweaks die jouw verhaal al heel erg kunnen complementeren hierin, zoals lopen en wat meer met de armen bewegen. Van tevoren instuderen heeft geen in en zorgt alleen maar voor stress, maar jezelf letterlijk eens een spiegel voorhouden voordat je oefent, kan daarentegen erg fijn zijn om te zien wat het doet.

Positivity is the key!

Klagen, roddelen, afzeiken en constant negatief zaken belichten dragen mijns inziens helemaal niet bij aan de impact en het succes van een verhaal. Verre van zelfs. Als ik presentaties analyseer met mensen en vraag naar het grootste minpunt, dan worden de negatieve elementen er vaak tussen uit gepikt. Ook al wijst onderzoek uit, dat het publiek een ‘bad guy’ spannend vindt, een positieve insteek van het verhaal doet veel meer goed. Niet alleen in het verhaal, maar denk ook goed na over wat daaromheen gebeurt. Net die ene opmerking die je maakt voor een presentatie kan het publiek een wrange houding bezorgen ten opzichte van het verhaal wat je daarna gaat geven. Het interesseert het publiek weinig dat je een jetlag hebt of ziek bent en problemen beschrijven zonder een mogelijke oplossing te geven, gaat er ook niet voor zorgen dat het publiek positief over je door verteld. Positivity is the key!

dev

24 January 2020 BlogBy dev

Ons vertrouwen is kwijt. Hoe krijgen we dit weer terug?

Ons vertrouwen is kwijt. Hoe krijgen we dit weer terug: Namaakeieren en -garnalen, zand wat als peper wordt verkocht en gekleurd suikerwater als appelsap. De schandalen rondom voedselfraude worden steeds bizarder, soms volledige producten, soms gedeeltelijk. Zo heeft onderzoek uitgewezen dat 43% van de Amerikaanse zalm verkeerd gelabeld is, 70% van de ‘Italian Extra Virgin’ olijfolie dat helemaal niet is, en dat de kip bij de Subway maar uit 50% kippenvlees bestaat. Alleen al in China werden er meer dan een half miljoen veiligheidsschendingen ontdekt en wereldwijd overleden volgens de World Health Organization (WHO) afgelopen jaar bijna 500.000 mensen hieraan.

Ook in Nederland worden we telkens wordt ons vertrouwen steeds weer beschadigd, door de ‘paardebiefstukken’ en constante stroom onthullingen door programma als de Keuringsdienst van Waarde over ‘fake’ zoete aardappelpuree en honingdrop.

Het verbaasde mij dan ook niet, dat uit verschillende onderzoeken blijkt dat consumenten voedsel, haar producenten en verkopers niet meer vertrouwd. In Nederland wantrouwt volgens de FNLI meer dan 75% van de consumenten de dagelijkse maaltijd en haar ingrediënten en denkt dat 30% van de etiketten op eten niet klopt, om nog maar te zwijgen over de verschillende keurmerken zoals Fairtrade en Beterleven. Gecombineerd met het feit dat de consument steeds bewuster gaat leven, zorgt voor een steeds grotere druk op voedselproducenten om te zorgen voor meer openheid en transparantie.

Het zijn niet alleen voedselschandalen die zorgen voor veel doden, elk jaar groeit het aantal mensen dat sterft door neppe medicijnen wereldwijd helaas ook hard. Alleen al in Afrika becijferde de WHO dat 1 van de 10 verkochte medicijnen nep is, wat in het continent zorgt voor meer dan 100.000 doden per jaar. De industrie voor neppe producten heeft volgens de OESO wereldwijd inmiddels een omvang van 500 miljard en financierde onder andere de terroristische aanslagen in Madrid in 2014, die aan 191 mensen het leven kostte. De terroristische organisatie Al Qaeda heeft in zijn handleiding zelfs het verkopen van neppe producten aanbevolen om terreur cellen te financieren. De Europese Unie becijferde recent, dat 5% van de geïmporteerde producten, namaak is.

Vertrouwen is een van de belangrijkste onderdelen in onze maatschappij, die ervoor zorgt dat deze blijft functioneren. Het is de lijm die onze wereld bij elkaar houdt en het cement van de fundering, die relaties in stand houdt en waaruit bedrijven kunnen groeien en bloeien. Relaties tussen personen, maar ook met organisaties en overheden. Het zorgt ervoor, dat we ergens deel vanuit willen maken, ergens talent, tijd en moeite insteken en nét dat beetje meer doen. Ook al is het moeilijk te omschrijven, we voelen heel duidelijk als het weg is, met alle gevolgen van dien.

‘without trust we cannot stand‘

Transparency & Trust

Een van de hoofdredenen, waarom ik zo waanzinnig enthousiast ben over blockchain technologie, is omdat het voor een revolutie kan zorgen in toeleveringsketens en op vele vlakken de consument weer het vertrouwen terug kan geven door transparantie over de keten. Vertrouwen of het product echt is, of het de ingrediënten bevat die het belooft, maar ook door inzicht te geven waar het product vandaan komt en onder welke omstandigheden het is gemaakt. In Nederland doet Albert Heijn dat al met haar sinaasappelsap, Jumbo met de talapiafilet en Verstegen met haar nootmuskaat. Wereldwijd hebben vele bedrijven al hun producten op de blockchain gezet; Bitcanna (waar ik CEO ben) doet dit met cannabisproducten, Nike met haar schoenen (CryptoKicks), Louis Vuitton met haar tassen, Porsche met haar auto’s, DeBeers met diamanten en daarnaast zijn er verschillende startups die zaken als goud, medicijnen, kleding en wijn op de blockchain zetten. Volgens onderzoek van Juniper, kan dit alleen al de voedselindustrie $31 miljard besparen. FOTO WIJN

“Blockchain: misschien wel de grootste technologische doorbraak sinds het internet”

Minister Kaag

Het gaat hier niet alleen om het puur laten verifiëren door de consument of het product echt is, volgens onderzoek van Capgemini doet 89% van de bedrijven dit vanwege de efficiency voordelen en bijbehorende kostenbesparingen, die Albert Heijn en Carrefour al publiekelijk maakte. De consument krijgt door de transparantie ook een goed beeld van de manier hoe het product is geproduceerd. Volgens de CMO van Unilever is dat niet alleen belangrijk om de duurzaamheid van het bedrijf en product in kaart te brengen, maar zijn consumenten ook veel sneller geneigd een product te kopen als voor hun het productieproces inzichtelijk is.

Het WWF maakt bijvoorbeeld door haar ‘bait to plate’ project, middels RIFD-chips, inzichtelijk of bepaalde tonijn duurzaam gevangen is of niet en supermarktketen Carrefour geeft een kijkje in het kippenhok. Als je voor het schap staat en je kiest voor biologisch kippenvlees, dan wil je ook zeker zijn dat dit het is, voor die hogere prijs, toch?

Zelf vind ik de mogelijkheid om ketens beter in kaart te brengen, vooral interessant omdat het verspilling van bijvoorbeeld voedsel prachtig tegen kan gaan. We gooien wereldwijd anno 2020 nog steeds één derde van ons voedsel weg en blockchain technologie zorgt met haar transparantie er inmiddels al voor dat dit sterk wordt verminderd. Ook op veel andere vlakken zorgt het er voor, dat consumenten weer vertrouwen krijgen. In overheden door het terugdringen van corruptie binnen verkiezingen en landeigenaarschap, in media door het tegengaan van ‘fake nieuws’ en verschillende andere zaken. De technologie zorgt zeker niet voor een oplossing op alle problemen op deze wereld, maar het is op verschillende vlakken wel bezig om een van de belangrijkste onderdelen van onze maatschappij weer terug te brengen; vertrouwen.

dev

23 January 202027 January 2025 BlogBy dev

4 zaken die je direct uit je event moet schrappen

4 zaken die je direct uit je event moet schrappen: Halflege zalen waar een paar mensen luisteren naar de geestdodende spreker en de rest van de aanwezigen in comateuze toestand zichzelf afvraagt wat hij/zij eigenlijk in die zaal doet, terwijl de Facebook app voor de dertiende keer die dag wordt geopend.

Tijd is ons meest kostbare bezit; iets wat je niet kan kopen en nooit terugkrijgt als je het hebt besteed. Ik kies daarom de events waar ik naar toe ga ook altijd zorgvuldig door het jaar heen. Ik ben na het organiseren van 50 TEDx events wereldwijd redelijk scherp geworden op verschillende aspecten van een event en het valt mij echter bij veel, te veel events op, dat ze telkens weer dezelfde fouten maken. Fouten die het programma en de algemene beleving van de bezoekers verre van goed doen. ‘Geen budget’ of ‘geen tijd’ zijn vaak gehoorde argumenten, terwijl de meeste fouten daar weinig mee te maken hebben. Veel klanten voor wie ik regelmatig events vormgeef en inkleur, komen vaak met de vraag hoe zij impact van het event en de beleving van de bezoeker zo maximaal mogelijk kunnen maken. Mijn top 5 van zaken die je dan direct uit je event moet gaan schrappen.

Milieuonvriendelijke en onnodige rotzooi

Plastic tassen vol flyers die niemand leest, pepermuntjes waar het glazuur van je tanden af knapt en pennen waar je er gelukkig nog niet 1000 van hebt. We leven in een tijd waar alles wat niet milieuvriendelijk is, door de mangel wordt gehaald, dus waarom ook niet eens de ‘good old goodybag? Wie zit er nog te wachten op alle rotzooi die sponsoren er ingooien onder het mom van ‘dan zit er ook iets met ons logo op er in’ en wat voor impact heeft de fabricatie van al deze materialen op het milieu? Bij TEDx gebruikten we digitale goodybags, zodat je ook gelijk mooi het gebruik voor de sponsoren kan meten. Áls we al iets weggaven, dan was het een duurzaam geproduceerd item, wat mensen ook écht gaan gebruiken. Een mooie drinkfles of thermoskop, zodat we gelijk het plastic afval van wegwerpbekertjes tijdens het event voorkwamen en de bezoekers gingen stimuleren om vooral water te drinken, wat niet alleen gezond is, maar ook de drankrekening van de locatie deed dalen.

Bezoekers waarderen het, als er over duurzaamheid op een event is nagedacht in de brede zin des woords, dus maak hier ook echt werk van. Gebruik event apps zodat drukwerk niet meer nodig is, probeer een deal te maken met vervoersbedrijven om mensen te stimuleren met het OV te komen en durf een volledig vegetarisch buffet met eten voor te schotelen.

Hopeloze panels

Als iets bij mij de laatste energie uit mijn lichaam zuigt op een event, dan is dat wel een paneldiscussie. Elke keer weer verbaas ik mij over zowel de inhoud als de uitvoering. Panelisten die een introductie over zichzelf geven die langer duurt dan het panel algemeen, langs elkaar heen praten en allemaal dingen vertellen die iedereen toch al weet. Het is voor veel events een lokkertje om sponsoren over de streep te trekken, maar helaas ook echt vaak een domper in het programma. Zowel de host als de voorbereiding van de panelisten zelf, speelt een cruciale rol, die vaak wordt vergeten. De inhoud en strakke tijdkaders, zoals maximaal 1 zin om jezelf voor te stellen, goed met elkaar doorspreken en goed kijken naar een duidelijke ‘take away message’ en scherp doel van het panel zelf.

Onvoorbereide sprekers

De meeste events waar ik naar toe ga, krijg ik plaatsvervangende schaamte bij sommige sprekers. Zichtbaar onvoorbereid snel slides skippen vanwege de tijd, klagend over de late uitnodiging en vooral bezig om zichzelf te verkopen in plaats van een idee. Ik vind dit altijd ontzettend disrespectvol richting het publiek; houd dan de eer aan jezelf en kom niet. De aanwezigen maken kostbare tijd vrij om naar de sprekers te komen luisteren, zorg dan tenminste voor sprekers die zich hebben voorbereid op het geven van hun keynote. Van tevoren duidelijk met de sprekers deadlines afspreken voor het aanleveren van een presentatie, zodat je van tevoren de inhoud kan kijken en afstemmen op zowel andere sprekers als jouw eigen verwachtingen. Top events waar ik zelf aan mag mee werken, verplichten sprekers zelfs tot enige vorm van (digitale) coaching, om ervoor te zorgen dat zowel het verhaal als de ‘delivery’ zo goed mogelijk voorbereid worden. Ja, ook ‘c-levels’ en zeer drukke ondernemers die aangeven drie keer per week te spreken op veel grotere events. Na een eerste feedback ronde blijkt dat dit toch stiekem wel heel erg wordt gewaardeerd en de keynote sterk ten goede komt.

Onmogelijke inschrijvingstrajecten

Er zijn TEDx events geweest waar wij wachtlijsten hadden van meer dan 10.000 man om langs te komen op ons event, maar zolang je geen Tomorrowland of Lowlands lineup hebt, is ticketverkoop voor de meeste event organisatoren het grootste pijnpunt en een van de belangrijkste uitdagingen. Heb je zoveel moeite gedaan om een prachtige dag neer te zetten, valt de kaartverkoop tegen en is het niet eens zeker of het event wel doorgang kan vinden. Bummer. Helaas kom ik echter nog vaak aanmeldtools tegen waar je als bezoekers onmogelijk door heen komt en wat eerder mensen afschrikt om zich uberhaupt in te schrijven, dan succesvol een betaling te doen en de aanmelding te voltooien. Zijn die 30 velden aan informatie die je aan de bezoeker vraagt, écht nodig? Kunnen mensen makkelijk zich inschrijven via de mobiele telefoon? Lukt het jouw a-technische collega met twee vingers in de neus, om zich aan te melden? Inderdaad, toch maar eens goed checken.

Ik kijk uit naar alle mooie events die ik in het komende jaar met TheMavens mag gaan inkleuren!

dev

13 July 2019 BlogBy dev

Hoe kan ik als bedrijf de eerste stappen zetten met blockchain technologie? 4 tips om strategisch scherper te snuffelen

4 tips om strategisch scherper te snuffelen: De afgelopen tijd heb ik veel bedrijven en overheden mogen bijpraten over de impact en mogelijkheden van blockchain en wordt vaak door mensen gebeld met de vraag; hoe kan ik er mee beginnen? Een korte samenvatting met mijn belangrijkste tips.

Een volle zaal, een prachtig programma qua sprekers en een enthousiast team, waren een geweldige voedingsbodem voor een mooi begin van ons TEDx event een paar jaar geleden.

Doordat we onze gasten gratis naar binnen lieten en partners op dat moment ook nog niet in de rij stonden om te sponsoren, was er creatief gekeken naar hoe wij het event zo veel mogelijk ‘inkind’ konden regelen. Voor het afspelen van de presentaties hadden we dan ook geen ingehuurde professionele techniek, maar een paar enthousiastelingen die tijdens de doorloop ons helemaal hadden overtuigd van hun kennis, om de presentaties van de sprekers vlekkeloos op het scherm te laten krijgen. Het moment van de waarheid, de start van de eerste presentatie, begon Windows zichzelf te updaten. Een proces wat we niet konden stoppen en wat volgens het scherm 17 minuten zou duren. De zaal kon er in beginsel om lachen, de host die na 10 minuten door zijn grapjes heen was niet. Uiteraard stonden de presentaties op deze enkele laptop en konden we dus wachten totdat ome Microsoft klaar was. Het waren lange minuten.

Zoals ik al tijdens mijn vakken IT Projectmanagement aan de Universiteit leerde, computers en IT-systemen gaan soms volledig hun eigen weg. Nu was dit op ons TEDx event na een dik kwartier en met een goed gemutst publiek, later vooral een grappige anekdote, voor veel organisaties kan IT-falen desastreus zijn. Het zijn niet alleen overheden zoals de Belastingdienst, Defensie en Rechtspraak en bedrijven als LIDL die vele honderden miljoenen euro’s kunnen afschrijven vanwege een mislukte IT-implementatie, het vliegveld van Los Angeles en vluchten van Delta hebben al eens langere tijd stilgelegen vanwege een ‘bug’ en er is zelfs het Duitse basketbalteam Paderborn Baskets gedegradeerd naar een lagere klasse, nadat hun laptop met het scoreboard niet goed functioneerde.

Bij de nieuwere technologieën zien je niet alleen een veel lagere slagingskans op gebied van succesvolle implementaties. Door de hype die eromheen hangt, zie je ook veel bedrijven die, in plaats van te kijken of een bestaand probleem er mee kan worden opgelost, een probleem gaan zoeken (of zelfs creëren) om maar met de technologie aan de slag te kunnen gaan. Een totaal verkeerde volgorde, die soms ook nog eens is gedreven door mogelijke PR.

Zelf ben ik al jarenlang bovengemiddeld enthousiast over blockchain technologie, maar zie door het vele spreken erover en trainen erin, veel ‘ruis’ rondom de hype die het met zich mee brengt binnen organisaties.

Dagelijks komen er nieuwe succesverhalen in het nieuws, van organisaties die middels de technologie succesvol hebben toegepast. Van directe winst in een efficiënter werkende supplychain, zoals die van reisorganisatie TUI en Carrefour en goedkopere geldtransacties in ontwikkelingslanden, tot volledig nieuwe oplossingen zoals de recent geïntroduceerde ‘global digital currency’ van Facebook: Libra. Net als bij startups, staan daar wel 90% van de projecten tegenover, die failliet gaan of mislukken. Misconcepties over de (on-)mogelijkheden van de technologie, maar ook het missen van een concrete businesscase of het simpelweg missen van de benodigde basiskennis ervan, die nodig is voor een succesvolle implementatie. Volgens de bekende ‘hypecycle’ van Gartner zitten we nog midden in de ‘experimenteerfase’, waarin gewoonlijk veel geld wordt verloren aan het snuffelen. Hoe kan je als bedrijf strategisch scherper snuffelen op gebied van blockchain? Mijn 4 tips

Begin met educatie

Door het steeds vaker uit mijn ‘filter bubbel’ te treden, merk ik dat de algemene kennis over blockchain bij veel professionals en organisaties, zeer matig tot nihil is. Het wordt vaak nog steeds hetzelfde gezien als Bitcoin en verder dan een sporadische opmerking over het klimaat, komen de meeste mensen niet. Om überhaupt een discussie op te starten over het mogelijk integreren en gebruiken van de technologie, is educatie ontzettend belangrijk. De basisprincipes leren van de technologie, waar het écht impact kan maken en waar dit het al bewezen heeft gedaan. Maar ook waar de onmogelijkheden zitten en welke uitdagingen momenteel aan wordt gewerkt.

Het is onbegonnen werk om direct alle kanten en toepassingen van blockchain te begrijpen en te doorzien. De technologie wordt momenteel in sneltreinvaart ontwikkeld en er zijn bijna dagelijks nieuwe ontwikkelingen, van verbeteringen in de schaalbaarheid, snelheid en veiligheid tot compleet nieuwe uitvindingen. Gelukkig zijn er genoeg materialen beschikbaar, om een goede introductie te krijgen.

Er zijn een paar hele goede TED talks, die een luchtige introductie geven op een aantal verschillende vlakken, zoals impact op onze economie en manier van samenwerken. Hier staat mijn top 7.
Er zijn verschillende goede boeken geschreven. Om de opkomst van de technologie en cryptovaluta beter te beschrijven, kan ik het boek ‘The Age of Cryptocurrency’ van Michael Casey aanraden. Om de technologie zelf in de basis te begrijpen, kan ik het boek ‘Blockchain Basics’ van Daniel Drescher aanraden.
Er zijn verschillende goede onlinecursussen beschikbaar, om dieper de materie in te gaan en te kijken naar praktische oplossingen voor in het bedrijf, een scherpe businesscase op te zetten en zelfs een eigen blockchain te ontwikkelen.
Er zijn onwijs veel goede instructievideo’s op Youtube, waarin specifieke elementen van de technologie, de impact etc. heel praktisch en duidelijk worden uitgelegd, door bijvoorbeeld een animatie of een vraaggesprek. Mijn favoriete kanalen zijn die van blockchain legendes Andreas Antopolous en Jimmy Song.

2. Heb ik het echt nodig?

Een vaak gehoorde klacht binnen organisaties, is dat een leidinggevende iets over blockchain heeft gehoord en het zo neerlegt bij de medewerkers onder het mom van ‘succes er mee’. Blockchain is qua technologie begonnen als een decentrale database, wat erg handig kan zijn voor ecosystemen, waar meerdere partijen bij betrokken zijn die elkaar niet (volledig) vertrouwen en/of waar het niet mogelijk is om slechts één partij aan te wijzen als een onafhankelijke autoriteit. Ik spreek vaak nog bedrijven, die na een simpele check van de verschillende flowcharts die OV Software prachtig heeft weergegeven in dit overzicht.

3. Start with why

De kennis bijgespijkerd en op basis van de bovenstaande flowchart nog steeds enthousiast om de volgende stap te gaan zetten met een mogelijke blockchain implementatie? Ik zie helaas nog steeds te veel organisaties die lukraak beginnen met het experimenteren, zonder eerst eens stil te hebben gestaan bij de bekende ‘why’. Eerst een stap terug doen en een aantal cruciale vragen te behandelen, die een mogelijk traject alleen maar gaan versterken en versnellen. Waarom willen we eigenlijk blockchain gebruiken? Welke problemen gaan we er mee oplossen, die we niet met een andere technologie kunnen oplossen? Welke nadelen en obstakels zien we nu al? Kan en mag het juridisch wel, in lijn met bijv. de GDPR? Zijn er internationaal al werkende oplossingen op de markt of bedrijven die eenzelfde implementatie hebben ondergaan? Gaan we zelf iets ontwikkelen, gaan we een werkende toepassing implementeren of gaan we bijv. ons aansluiten bij een consortium. Waar ligt de concrete noodzaak; het efficiënter inrichten van processen, beter samenwerken met ketenpartners of iets anders? Waar gaat de weerstand komen vanuit de organisatie en daarbuiten en waarom?

4.Start small, act fast

Gewapend met een goed plan, een doos enthousiasme en een aantal enthousiaste en kundige ambassadeurs, kijken naar het opstellen van een concreet uitvoeringsplan en de daaruit voorkomende acties. Met grote budgetten, staan bij blockchain consultancy ’s zoals Deloitte en IBM (die overigens veel goede content op hun site over dit onderwerp hebben) de deuren wagenwijd open voor hulp, maar bij de meeste organisaties waar ik de afgelopen tijd op de koffie was, was dat verre van het geval. Het laten ontwikkelen van een maatapplicatie kost ontzettend veel geld, vooral omdat ‘blockchain developer’ momenteel de meest gezochte professional is. Het zelf aanleren van een blockchain codeertaal, zoals Solidity, gaat velen ook een stap te ver, dus wordt er meestal gekeken naar bestaande en beproefde oplossingen. Elke dag komen er weer nieuwe bij, die succesvol worden getest en beschikbaar (al dan niet tegen betaling) worden gesteld aan andere partijen, al dan niet met een zogenaamde ‘white label’ mogelijkheid. Bij verschillende integraties merkte ik dat de aanbiedende partijen vaak baat hebben bij mooie ‘use-cases’ daardoor bereid zijn om goede support bij de haalbaarheidsscan, mogelijke implementatie en het verdere gebruik ervan te bieden.

Conclusie

Elke dag dat ik mag werken met de technologie, word ik enthousiaster over de waanzinnige mogelijkheden die er steeds weer bijkomen en de impact die het al heeft. We moeten wel nuchter blijven; het is echt niet het wondermiddel voor alle problemen op onze aarde. Er wordt nog volop ontwikkeld, gaat nog genoeg fout hierbij en naast de succesverhalen, komen er ook genoeg tekortkomingen en mankementen aan het licht. Het experimenteren er mee kan dan ook grote risico’s en kosten met zich mee brengen. Amazon oprichter Jeff Bezos verwoorden het echter heel mooi: “Our success at Amazon is a function of how many experiments we do per year, per month, per week, per day.”

Jan Scheele is CEO van International Blockchain Solutions en CEO van Blockformer Global. Hij is sinds 2015 actief in de blockchain industrie en schrijft, traint en spreekt regelmatig over blockchain en cryptovaluta in binnen- en buitenland. Daarnaast is hij momenteel bezig met het schrijven van een boek over de wereldwijde impact van de technologie.

dev

13 July 2019 BlogBy dev

Van koe tot kassa; de noodzaak van blockchain in de voedingsindustrie

De noodzaak van blockchain in de voedings industrie: Een heerlijke beker verse jus, melk of koffie; dagelijkse kost voor een groot deel van onze wereldbevolking. Ze zijn inmiddels dusdanig gewoongoed geworden, dat ik ze vaak zonder over na te denken consumeer. Waarom zouden voedselproducten en supermarktketens zich dan de moeite doen, om de hele ‘supply chain’ van koe tot kassa, op de blockchain te zetten en in kaart te brengen voor consumenten? Albert Heijn deed dit als proef met haar sinaasappelsap, Verstegen met haar kruiden en Tony Chocelony met haar chocolade. Buitenlandse supermarkten zoals Carrefour en Walmart hebben inmiddels honderden producten op de blockchain gezet en behalen hier al verschillende positieve resultaten mee. De afgelopen week was ik in China voor de halfjaarlijkse bijeenkomst van het World Economic Forum en hier werd onder andere gekeken naar de ‘why’ van voedsel op blockchain.

In Nederland zijn wij verwend met kwalitatief goede supermarkten met goede producten, of je nu bij de Aldi of Albert Heijn je dagelijkse boodschappen doet, de kwaliteit van de producten is goed. Hoe anders is dit, als je wereldwijd kijkt. Volgens de World Health Organization (WHO) werden het afgelopen jaar 600 miljoen mensen ziek door verkeerd eten en overleden bijna 500.000 mensen hieraan. Naast fout voedsel, hebben we als consument ook steeds meer te maken met ‘fake’ voedsel. In Nederland kunnen we waarschijnlijk de paardenbiefstukken nog herinneren en de onthullingen die nog regelmatig plaatsvinden over Nederlandse supermarkten en voedselproducenten, die niet de beloofde ingrediënten in hun producten stoppen, zoals honingdrop en zoete aardappelpuree. Ook dit is een wereldwijd bekend fenomeen; onderzoek heeft uitgewezen dat 70% van de ‘Italian Extra Virgin’ olijfolie dat helemaal niet is, dat op grote schaal de etiketten van Chiquata bananen worden nagemaakt en dat de kip bij de Subway maar uit 50% kippenvlees bestaat. Alleen al in China werden er meer dan een half miljoen veiligheidsschendingen ontdekt en worden zelfs namaak eieren op grote schaal gemaakt en verkocht.

Afbeelding uit: ‘onderzoek voedselfraude’ – Consumentenbond

“Zingend lengde de melkboer zijn melk een beetje aan” – Herman van Veen

Een aantal kerneigenschappen van blockchain, zorgt in de voedingsindustrie momenteel voor verschillende belangrijke doorbraken. Doordat de data op de blockchain niet aan te passen is, wordt frauderen met eten bijzonder moeilijk gemaakt. Door het transparante karakter ervan, kan de consument een mooi inzicht krijgen in het traject wat bijvoorbeeld een kip heeft afgelegd van het kippenhok naar de kassa. Met de toegenomen vraag om beter dierenwelzijn, is mooi in te zien wat voor leven het beest heeft gehad en of de betaalde premium voor een bio variant, ook terecht is. Naast dieren, is het ook interessant om te zien of bijvoorbeeld boeren eerlijk betaald zijn voor het groeien van hun product, aangezien velen van hen vaak in armoede leven. Volgens de Nederlandse organisatie FairFood zijn er 3 keer zoveel kokosnootboeren als cacaoboeren en krijgen de eerstgenoemde vaak geen eerlijke prijs voor haar producten, wat de organisatie met een blockchain project in kaart wil brengen. Ook CocaCola is hier mee bezig, aangezien het bedrijf recentelijk werd beschuldigd van slavernij in haar productieketen. Net als de vele andere blockchain ontwikkelen, wordt er nog volop geëxperimenteerd met de technologie en gaan er ook nog genoeg experimenten fout, zoals die van Tony Chocelony. De vele, eerdergenoemde successen die inmiddels worden geboekt, zorgen er voor dat vrijwel alle gerespecteerde bedrijven in de sector er proactief mee bezig zijn en we in de komende tijd nog meer bijzondere onthullingen en succesverhalen kunnen verwachten. Hopelijk zijn dat niet alleen de al behaalde efficiencywinsten op gebied van tijd en geld, maar zijn ze ook gericht op een beter ingerichte voedselketen, die zorgt voor een betere verspreiding en lagere verspilling wereldwijd.

dev

3 July 2019 BlogBy dev

Het belangrijkste punt wat iedereen vergeet in de discussie rondom de Facebook coin

Discussie rondom de Facebook coin: Het zat er aan te komen en op een Apple-waardige manier, kwamen er steeds meer details mondjesmaat naar buiten. De lancering van het project ‘Libra’, ook wel de Facebook ‘coin’ genoemd, was op verschillende onderdelen echter heel anders dan veel mensen hadden gedacht. Niet alleen de juridische structuur, ook de al bevestigde partners en verschillende toepassingen die er al werden gepresenteerd, deden veel mensen verbazen. En schrikken.

IMF-directrice Lagarde voorspelde al dat ‘big tech’ een verstorende werking gaat hebben op de financiële sector en met een speler als Facebook, kan er wel eens een ‘point of no return’ worden bereikt, als het in zeer korte tijd door een groot gedeelte van haar gebruikers zal worden gebruikt. Ter vergelijking; wereldwijd gebruiken 350 miljoen mensen de Dollar. Als 14% van het huidige aantal gebruikers van Facebook de Libra dus gaat gebruiken, dan zijn dit er al meer dan de Dollar. Het wordt dan ook als een mogelijk stevige concurrent gezien van Paypal, WesternUnion en Adyen, maar dus ook wereldmunten als de Euro en Dollar.

Veel media, experts en overheden struikelden over elkaar heen om te vermelden dat dit project toch echt een stap te ver ging. Waar je bij een zeer gedecentraliseerd iets als Bitcoin onmogelijk een verantwoordelijke persoon of instantie op het matje kan roepen, kan dat bij Libra gelukkig wel en is dat inmiddels al door de Europese en Amerikaanse regelgevers gebeurd. Vooral de recente schandalen die het initiërende bedrijf van de munt nog steeds dagelijks achtervolgen, zijn een belangrijke reden waarom veel organisaties en overheden huiveren bij het idee dat het nu ook de toegang zou gaan krijgen over de financiële gegevens van haar gebruikers. Iets wat trouwens perfect in de strategie van Facebook past, om net zoals het Chinese WeChat geen open platform, maar echt een ‘private messaging’ tool te zijn, met betaalfunctionaliteiten daaraan gekoppeld.

Het koste mij moeite om écht positieve reacties te vinden op het project. Veel Westerse media en overheden schoten het project op alle mogelijke manieren af, maar uit (veelal ontwikkelings-) landen waar de munt in beginsel waarschijnlijk ook echt grote impact gaat hebben, staat men al te trappelen om de oplossing te gaan gebruiken. Met onze waanzinnige financiële infrastructuren in het Westen, zoals online bankieren, Ideal en Tikkie, vergeten we nog wel eens dat dit in veel landen verre van de gewoonste zaak van de wereld is.

Een derde van de wereldbevolking heeft anno 2019 nog geen toegangtot bankdiensten, zoals een bank- en/of spaarrekening en verzekering. In vele landen in Azië, Afrika en Zuid-Amerika heeft slechts 10-25% tot dit soort voorzieningen, omdat de meeste inwoners niet interessant zijn om als klant aan te nemen voor de financiële instellingen. Veel van het geld in deze landen ($500 miljard) komt uit andere landen, wat familieleden via zogenaamde ‘remittance payments’ vanuit het (vaak Westerse) land waar ze werken, terugsturen naar hun familie. De kosten voor dit type transacties zijn, juist voor de mensen die elke stuiver ontzettend goed kunnen gebruiken, zo schrikbarend hoog (8-30%), dat ik begrijp waarom de reacties vanuit de Westerse wereld volledig haaks staan op die vanuit de rest.

Met meer dan $6 triljoen aan grensoverschrijdende transacties per dag, is er echter ook genoeg ruimte voor nieuwe modellen en systemen. Een dergelijke munt kan sterk bijdragen aan de ‘social inclusion’ van landen en daarmee de economische groei en het behalen van de ‘Social Development Goals’, becijferde de Wereldbank en McKinsey. Met een eigen, digitale ‘wallet’, kunnen de mensen die nu geen bankrekening krijgen, eindelijk geld digitaal sparen. Dit hele argument lees je bijna nergens terug, terwijl het zo ontzettend belangrijk is voor de verdere ontwikkeling van veel landen.

Ik ben en blijf niet enthousiast; niet alleen de hele discussie over privacy en data, ook het feit dat je geen rente krijgt op jouw Libra munten (enkel de faciliterende partners, die daar volgens berekeningen echt onwijs veel geld mee verdienen) en het missen van een concrete aanpak om witwassen (AML) en financiering van bijvoorbeeld terrorisme (KYC) te voorkomen. Het duurt nog even voordat het project daadwerkelijk gebruikt kan worden; volgend jaar wordt pas verwacht dat de ontwikkeling klaar is. Ik ben aan de ene kant benieuwd wat er dan nog van het project over is en of de ‘Zuck Buck’ centrale banken nog steeds zo laat sidderen.

dev

26 June 2019 BlogBy dev

Staat de uitgeefsector een revolutie te wachten met blockchain?

blockchain-revolutie in de uitgeverswereld: Net zoals verschillende andere industrieën, is de uitgeefsector (goed voor $26 miljard omzet in 2018) druk bezig met zichzelf opnieuw uit te vinden, door de waanzinnige impact van de digitale en internet revolutie. De ouderwetse creatie-, distributie en verdienmodellen werken niet meer en blockchain technologie kan op verschillende manieren de sector meehelpen om de volgende ‘quantum leaps’ te nemen.

Verschillende grote bedrijven, zoals de New York Times zijn al druk bezig met de implementatie en de startups schieten uit de grond. Recent mocht ik voor de branchevereniging voor digitale marketing IAB, spreken bij de Telegraaf Media Groep over de impact van blockchain, waar ik de volgende zaken aanhaalde.

Een eerlijke vergoeding voor de maker

Er zijn schrijvers van boeken, die miljoenen euro’s verdienen aan hun werk, zoals de schrijver van Harry Potter ($55 miljoen). Ze zijn echter in de minderheid; een verkocht boek levert de schrijver tussen de 50 cent en 2 euro op en gemiddeld worden er nog maar 3000 exemplaren van een boek verkocht.

Bekende DJ’s als Armin van Buuren daar gelaten, waar je vroeger als artiest binnenliep met de verkoop van albums, betaald Spotify een artiest tussen de $0.006 to $0.0084 per stream. Wil je een modaal inkomen verdienen, dan moet jouw nummer 6 miljoen keer beluisterd worden op jaarbasis.
Hoewel platformen als Amazon KDP (zelf publiceren boeken) en Spotify, de sector een boost hebben gegeven qua opbrengst, blijft het grootste gedeelte van de opbrengst achter bij de vele tussenpersonen in de keten hangen en komt maar een klein gedeelte terecht bij de oorspronkelijke maker.

Er zijn verschillende blockchain startups, die dit willen aanpakken en makers van content enerzijds een eerlijkere beloning willen geven voor hun werk, anderzijds het makkelijker maken om de gebruiker van content directer in contact te brengen met de maker. Mooie voorbeelden zijn Publica, die boekschrijvers in staat stelt om een boek te ‘crowdfunden’. De consument krijgt in ruil voor de investering tokens, waarmee het een kopie van het boek kan krijgen. Het Chinese Weifund doet dit voor alle soorten media en faciliteerde al succesvol de campagne voor de film Braids. De tegenhanger van het populaire blogmedium Medium, Steem, doet dit voor blogschrijvers.

Academici zijn een van de weinige makers van content, die dit eigenlijk niet voor een financiële beloning doen. Raar, want er wordt ontzettend veel tijd en moeite in hun werk gestopt. Het systeem is dan ook raar; als je niet in een bekende database als JSTOR of Wiley staat, hoor je er niet bij en kan je een goede carrière vergeten, terwijl deze platformen geen enkele euro (van de honderden miljoenen die ze verdienen) uitkeren aan de maker. Oud CERN en NASA-medewerkers hebben hiervoor de startup Orvium opgezet, waarmee enerzijds het peer-review proces overzichtelijk op de blockchain wordt gezet en anderzijds academici worden betaald voor hun werk. De startup Pluto focust zich enkel op de vergoeding.

Gaat blockchain alle tussenschakels verwijderen? Nee, er zullen zeker nog partijen als marketingpartijen tussen zitten, maar de makers krijgen een eerlijkere vergoeding.

Wie is de maker van de content eigenlijk?

Er is zo waanzinnig veel gratis content beschikbaar en elke minuut komt er zo ontzettend veel content bij, dat het vrijwel onmogelijk is om te zien voor welke content aan wie eigenlijk betaald zou moeten worden. De veel bediscussieerde nieuwe Europese ‘artikel 13’ wet is een eerste stap in de richting naar een beter licensering (en dus betaling) van content en het voorkomen van misbruik er van, technologisch zitten er nog vele haken en ogen aan. Blockchain kan het geheel een stuk transparanter, eerlijker, duurzamer en efficiënter maken.

De organisatie Editions at Play heeft als voorbeeld voor dit proces, het boek ‘A Universe Explodes’ op de blockchain gezet, om te laten zien hoe dit werkt. Daarnaast zijn er verschillende startups, die al werkende oplossingen aanbieden. Mediachain bied een oplossing aan, die de metadata van muziek veilig opslaat en aanbied en werd recentelijk gekocht door Spotify. De muziekstreaming dienst kwam onder vuur te liggen door niet betaalde royalties, wat volgens onderzoek komt omdat 25% van de gestreamde muziek niet gelicenseerd is. De Grammy-winnende artiest Imogen Heap heeft eenzelfde oplossing op de markt gezet; Mycelia.

Journalisten kunnen door middel van Civil direct betaald worden door lezers van hun content en zijn niet meer afhankelijk van grote mediakanalen. Ook voor amateur schrijvers zijn er verschillende oplossingen beschikbaar, zoals het populaire PO.ET, wat een decentrale database aanbied om content in op te slaan als auteur, maar ook inzichtelijk te brengen wie jouw content (al is het maar een zin) gebruikt. Het bied een WordPress plug-in aan, waar je een gepubliceerde blog direct mee in de database van de startup kan zetten. Het Nederlandse bedrijf Fintage House bied eenzelfde oplossing aan voor films en series, Artlery doet dit voor kunstwerken.

Het einde van ‘fake news’?

Dagelijks zie ik het voorbij komen; ‘fake news’. Op alle mogelijke kanalen en in de meest ingenieuze vormen, die het heel echt doen lijken. MIT kwam in hun onderzoek tot de ontdekking dat ‘fake news’ 70% sneller wordt gedeeld op Twitter, dan echte artikelen.

Vooral door het gebruik van ‘wisdom of the crowd’, kan blockchain op een interessante manier worden ingezet, om dit tegen te gaan. Er zijn dan ook verschillende startups die tokens geven, in ruil voor het maken van echte content, die gevalideerd wordt door gebruikers. De startup Trive en Dirt hebben bijvoorbeeld een systeem gebouwd wat fact-checkers beloond, Publiq werkt met de echtheidsscore van lezers, net als Civil. Niet alleen startups zijn druk bezig met oplossingen voor dit alsmaar groeiende probleem, de Europese Commissie heeft het inmiddels ook als een van haar speerpunten gemaakt.

Ad fraude tegengaan

Fraude met digitale advertenties (ook wel clickfraud genoemd) kost bedrijven wereldwijd bijna $7 miljard per jaar. Dit groeit momenteel met 50% per jaar, van elke bestede $3 aan advertenties is $1 frauduleus en de World Federation of Advertisers (WFA) verwacht dat de totale kosten in 2025 groeien tot $50 billion. Op de meest vernuftige manieren, worden bots (inmiddels goed voor 48% van het websitebezoek) ingezet om het aantal clicks en views kunstmatig omhoog te krijgen. Dit gaat zelfs zo ver, dat bijvoorbeeld online configuratoren van auto’s als BMW (waar euro’s per configuratie voor wordt betaald), nep worden ingevuld.

Een ontzettend groot problem voor adverteerders en uitgevers, waar op verschillende manieren met behulp van blockchain aan wordt gewerkt. Verschillende bedrijven zijn hier vooral bezxig met het bouwen van platformen, die de authenticiteit van de impressies verifieren, maar ook relaties in kaart brengen tussen adverteerders, uitgevers en consumenten. IBM is momenteel samen met Salon bezig met hun project AdLedger; een pilot om een gedeelde ‘ledger’ aan te bieden voor het transparent en inzichtelijk maken van clicks voor zowel adverteerders als uitgevers. Ook AminoPay bied een dergelijke oplossing, die daarnaast helpt met het optimaler inzetten van advertenties. AdEx gaat nog een stap verder en biedt ‘advertentie veilingen’ aan op de blockchain.

Samen makkelijker content maken

Het inzetten van blockchain kan niet alleen op commercieel vlak interessant zijn, ook op gebied van samenwerken bij het maken van content, kan een grote efficiency slag worden gemaakt.

Voor het maken van een goed product, zijn vaak verschillende experts nodig om de content te maken, bewerken, designen en op de markt te zetten. Nu zijn dergelijke processen vanwege de kosten eigenlijk enkel mogelijk voor grote bedrijven, door het decentrale karakter van de blockchain technologie is dit ook mogelijk voor kleinere partijen.
Een van de eigenschappen van blockchain is dat de opgeslagen data, niet kan worden aangepast, wat fraude voorkomt en de geschiedenis van een document op bijvoorbeeld gebied van wijzigingen (wat door wie), volledig transparent maakt.

Zoals ik al in een eerdere blog schreef; de blockchain technologie is nog redelijk nieuw en bevind zich op vele vlakken nu voornamelijk nog in de experimenter fase. Hoewel vele startups al werkende producten succesvol hebben ingezet, is de impact momenteel nog klein. De mogelijkheden zijn echter eindeloos en ik geloof er dan oo echt in, dat de uitgeefsector in de komende 5 jaren geweldig kan profiteren van deze nieuwe technologie.

dev

22 May 2019 BlogBy dev

We zijn nog maar net begonnen!

We zijn nog maar net begonnen: Wat was het een mooi moment. Toen ik 6 jaar was in 1993, kreeg mijn vader zijn eerste computer van het werk. Een apparaat wat het halve bureau in beslag nam, maar al snel mijn hart had gewonnen vanwege het 3D racespel ‘Stunts’. Vier jaar laten maakte ik kennis met het Wereldwijde Web bij een vriendin, die de website van Veronica open had staan en op mijn 14e begon ik de eerste pagina’s bij te beheren bij een van de eerste websites van Nederland; Startpagina.nl. Ik kan het mij bijna niet meer voorstellen hoeveel moeite ik moest doen om destijds op met het internet te verbinden en erop te surfen. De geluiden van klikkende floppy’s en krakende 56k inbelmodems staan nog goed op mijn geheugen gegrift.

“I think there is a world market for maybe five computers.”
– Thomas Watson, president of IBM, 1943

Hoe anders is het vandaag de dag, waar we met onze telefoons constant verbonden zijn met het internet en waar ik mensen al hoor zuchten en steunen, als ze toevallig even 3G in plaats van 4G bereik hebben. Hoewel de ontwikkelingen op technologisch gebied momenteel ontzettend snel gaan, heeft de aanloop naar de ontwikkeling van het internet redelijk lang geduurd. De voorloper, ARPAnet, werd ontwikkeld in de jaren ’60 door het Amerikaanse leger als middel om computers van een aantal onderzoekers te laten communiceren met elkaar en bestanden uit te wisselen. De ontwikkeling van de technologie heeft nog lang geduurd; pas in 1991 kwam de eerste website online en in 1994 de eerste webwinkel. Hoewel Amsterdam in 1982 als eerste Europese knooppunt werd aangesloten, konden Nederlandse gebruikers pas vanaf 1991 publiek op het internet surfen.

Wat begon als puur een uitwisseling van informatie tussen een handvol onderzoeksinstituten, is inmiddels uitgegroeid tot een integraal onderdeel van ons leven.

Wie had destijds kunnen inzien dat wij zo afhankelijk werden van het internet? Van communiceren, bankieren en muziek luisteren, tot winkelen. Het is erg grappig om alle sceptici vroeger te horen spreken over zaken als encyclopedieën, CD’s en routekaarten, die het internet nooit zou kunnen vervangen . WikiPedia, Spotify en Google Maps hebben het tegendeel bewezen, om over de vele andere dagelijkse gebruiksvoorwerpen maar niet te beginnen.

By 2005 or so, it will become clear that the Internet’s impact on the economy has been no greater than the fax machine’s.” – Paul Krugman

De huidige opkomst van de blockchain technologie, wordt vaak vergeleken met die van het internet. Niet alleen de lange duur ervan, maar ook de eerste angstige en afwijzende houding van consumenten, bedrijven en overheden, de geknapte ‘bubbel’ en voorspellingen over de waanzinnige impact op onze maatschappij op de lange termijn. Volgens de Gartner Hypecyle, zitten we met de blockchain technologie momenteel in de ‘trough of disillusionment’; experimenten mislukken en bedrijven zien investeringen in rook op gaan. Ontwikkelaars binnen de branche vallen bij bosjes om en de pers schrijft gretig in chocoladeletters over de negatieve ervaringen. Waarom zouden we zoveel moeite doen voor een Bitcoin betaling binnen een webwinkel, als het ook makkelijk en veilig met IDeal kan? Waarom zouden we zoveel tijd steken in het sturen van een fooi via het Lightning netwerk, als dit ook snel via een Tikkie kan? Het overtuigen van de massa voor adoptie, is duidelijk nog niet gelukt.

Bubbels zijn mijns inziens goed, om het kaf van het koren te scheiden, de hype van iets af te halen en te focussen op échte problemen die een technologie te lijf kan gaan. Vorig jaar zat ik op het hoogtepunt van de cryptocurrency hype in New York op een groot congres, waar een startup kwam vertellen hoe zij met hun eigen cryptovaluta, huisvrouwen gingen belonen voor het maken van content. Deze klinkklare onzinstartup, was voor mij de bevestiging dat we in een bubbel zaten en dat deze echt snel moest knappen, om negatieve pers de wind uit de zeilen te nemen en serieuze investeerders geïnteresseerd te krijgen. Het internet had eenzelfde bubbel ontwikkeling, waar tussen 1995 – 2000 ook vele onnozele internet bedrijven met miljoeneninvesteringen in werden opgezet, resulterende in de grote ‘dot-com crash’ van 2000. De Amerikaanse Nasdaq daalde 83%, aandelen van bedrijven als Apple en Amazon zelfs 90% en de hele internet industrie werd weggezet als een grote ‘Ponzi-sceme’.

Wat daarna gebeurde op verschillende vlakken, heeft wel de basis gelegd voor het internet zoals wij het nu kennen. De technologie ging zich snel ontwikkelen, problemen met schaalbaarheid, snelheid en veiligheid werden in rap tempo aangepakt en het ‘mainstream’ gebruik volgde al snel en groeide voor lange tijd exponentieel.

De blockchain technologie gaat momenteel eenzelfde fase door, waar hard wordt gewerkt aan een aantal dilemma’s die het gebruik van eerste versies naar boven heeft gebracht; veiligheid, snelheid en schaalbaarheid. Daarnaast ook zaken als regelgeving en standaardisering. Waar overheden volgens verschillende grondleggers van het internet te laat zijn met bepaalde wet- en regelgevingen rondom internet, gaat men nu al zeer proactief te werk rondom de blockchain technologie. Consortia, zoals R3 (financiële instellingen), B3i (Verzekeraars) en Hyperledger (onder leiding van de Linux foundation) werken aan de broodnodige standaarden en zaken als certificaten en educatie voor de industrie. Er zijn honderden gave applicaties, maar veel gemaakt in eigen scripttaal, werkend met een van de maar liefst 55 beschikbare consensus protocollen, wat het samenwerken met elkaar complex maakt.

Waar ARPAnet de onderliggende technologie (TCP/IP) bekend maakte, doet Bitcoin dit nu met de onderliggende blockchain technologie. ARPAnet was in het begin puur voor communicatie bedoeld, Bitcoin puur voor transacties. ARPAnet zorgde voor vrijheid van informatie, Bitcoin voor vrijheid van waarde en transacties. Beide ook nog eens grensoverschrijdend. Bij beide opkomsten van technologieën, zag je de bestaande en bedreigde industrieën in het begin heel erg tegenstribbelen en probeerden overheden de opkomst af te remmen met wet- en regelgeving. Zoals bij elke technologie werd het gebruik van criminelen in het begin aangemerkt als de reden waarom het verboden zou moeten worden en beide waren in het begin puur een technologie, geen volledige industrie.

Zoals ik al in een vorige blog schreef, is het wachten nu op de grote ‘Killer App’, die blockchain bekend, vertrouwd en bruikbaar gaat maken voor het grote publiek. Net zoals Netscape dat deed met haar browser voor het internet. De ontwikkeling van de technologie onder het internet; TCP/IP duurde maar liefst 30 jaar, voordat het wereldwijd bekend, geliefd en gebruikt werd. Het zorgde in de jaren erna wel ervoor dat onze samenleving volledig getransformeerd werd, miljarden mensen online kwamen en dat er nog dagelijks nieuwe zaken worden gebouwd, die eerder niet konden bestaan. Waar zou Instagram zijn zonder de iPhone? Bol.com zonder het internet? . Technologie die weer verder is ontwikkeld op voorgaande technologie. Vaak als ik over blockchain spreek, dan moet ik het antwoord ook schuldig blijven over ‘waar we heen gaan’ met de technologie. Het is onmogelijk te voorspellen, omdat we mijns inziens niet weten wat voor ontwikkelingen we kunnen verwachten, na de ontwikkelingen die er momenteel plaatsvinden. Dat we in de komende jaren al snel producten en diensten gaan zien, die versimpeld en versnelt gaan worden, door de blockchain technologie, staat vast. Niet alleen in de financiële sector, maar wereldwijd in vele sectoren. Zo lang bedrijven zich focussen op het oplossen van problemen, mogelijk met blockchain, in plaats van problemen te zoeken die ze met blockchain kunnen oplossen, zal het draagvlak breder worden en de investeringen effectiever. Net zoals dat ik met zeer grote interesse alle ontwikkelingen volgde op gebied van de ontwikkeling van computers en internet, ga ik dit de komende jaren ook doen op gebied van blockchain. we zijn tenslotte nog maar net begonnen!

dev

cbdc spreker

Steeds meer bezittingen op blockchain. What’s next, een Tokenation?

Wat zijn stablecoins & waarom zijn ze belangrijk?