dev, Author at Jan Scheele

23 January 202027 January 2025 BlogBy dev

4 zaken die je direct uit je event moet schrappen

4 zaken die je direct uit je event moet schrappen: Halflege zalen waar een paar mensen luisteren naar de geestdodende spreker en de rest van de aanwezigen in comateuze toestand zichzelf afvraagt wat hij/zij eigenlijk in die zaal doet, terwijl de Facebook app voor de dertiende keer die dag wordt geopend.

Tijd is ons meest kostbare bezit; iets wat je niet kan kopen en nooit terugkrijgt als je het hebt besteed. Ik kies daarom de events waar ik naar toe ga ook altijd zorgvuldig door het jaar heen. Ik ben na het organiseren van 50 TEDx events wereldwijd redelijk scherp geworden op verschillende aspecten van een event en het valt mij echter bij veel, te veel events op, dat ze telkens weer dezelfde fouten maken. Fouten die het programma en de algemene beleving van de bezoekers verre van goed doen. ‘Geen budget’ of ‘geen tijd’ zijn vaak gehoorde argumenten, terwijl de meeste fouten daar weinig mee te maken hebben. Veel klanten voor wie ik regelmatig events vormgeef en inkleur, komen vaak met de vraag hoe zij impact van het event en de beleving van de bezoeker zo maximaal mogelijk kunnen maken. Mijn top 5 van zaken die je dan direct uit je event moet gaan schrappen.

Milieuonvriendelijke en onnodige rotzooi

Plastic tassen vol flyers die niemand leest, pepermuntjes waar het glazuur van je tanden af knapt en pennen waar je er gelukkig nog niet 1000 van hebt. We leven in een tijd waar alles wat niet milieuvriendelijk is, door de mangel wordt gehaald, dus waarom ook niet eens de ‘good old goodybag? Wie zit er nog te wachten op alle rotzooi die sponsoren er ingooien onder het mom van ‘dan zit er ook iets met ons logo op er in’ en wat voor impact heeft de fabricatie van al deze materialen op het milieu? Bij TEDx gebruikten we digitale goodybags, zodat je ook gelijk mooi het gebruik voor de sponsoren kan meten. Áls we al iets weggaven, dan was het een duurzaam geproduceerd item, wat mensen ook écht gaan gebruiken. Een mooie drinkfles of thermoskop, zodat we gelijk het plastic afval van wegwerpbekertjes tijdens het event voorkwamen en de bezoekers gingen stimuleren om vooral water te drinken, wat niet alleen gezond is, maar ook de drankrekening van de locatie deed dalen.

Bezoekers waarderen het, als er over duurzaamheid op een event is nagedacht in de brede zin des woords, dus maak hier ook echt werk van. Gebruik event apps zodat drukwerk niet meer nodig is, probeer een deal te maken met vervoersbedrijven om mensen te stimuleren met het OV te komen en durf een volledig vegetarisch buffet met eten voor te schotelen.

Hopeloze panels

Als iets bij mij de laatste energie uit mijn lichaam zuigt op een event, dan is dat wel een paneldiscussie. Elke keer weer verbaas ik mij over zowel de inhoud als de uitvoering. Panelisten die een introductie over zichzelf geven die langer duurt dan het panel algemeen, langs elkaar heen praten en allemaal dingen vertellen die iedereen toch al weet. Het is voor veel events een lokkertje om sponsoren over de streep te trekken, maar helaas ook echt vaak een domper in het programma. Zowel de host als de voorbereiding van de panelisten zelf, speelt een cruciale rol, die vaak wordt vergeten. De inhoud en strakke tijdkaders, zoals maximaal 1 zin om jezelf voor te stellen, goed met elkaar doorspreken en goed kijken naar een duidelijke ‘take away message’ en scherp doel van het panel zelf.

Onvoorbereide sprekers

De meeste events waar ik naar toe ga, krijg ik plaatsvervangende schaamte bij sommige sprekers. Zichtbaar onvoorbereid snel slides skippen vanwege de tijd, klagend over de late uitnodiging en vooral bezig om zichzelf te verkopen in plaats van een idee. Ik vind dit altijd ontzettend disrespectvol richting het publiek; houd dan de eer aan jezelf en kom niet. De aanwezigen maken kostbare tijd vrij om naar de sprekers te komen luisteren, zorg dan tenminste voor sprekers die zich hebben voorbereid op het geven van hun keynote. Van tevoren duidelijk met de sprekers deadlines afspreken voor het aanleveren van een presentatie, zodat je van tevoren de inhoud kan kijken en afstemmen op zowel andere sprekers als jouw eigen verwachtingen. Top events waar ik zelf aan mag mee werken, verplichten sprekers zelfs tot enige vorm van (digitale) coaching, om ervoor te zorgen dat zowel het verhaal als de ‘delivery’ zo goed mogelijk voorbereid worden. Ja, ook ‘c-levels’ en zeer drukke ondernemers die aangeven drie keer per week te spreken op veel grotere events. Na een eerste feedback ronde blijkt dat dit toch stiekem wel heel erg wordt gewaardeerd en de keynote sterk ten goede komt.

Onmogelijke inschrijvingstrajecten

Er zijn TEDx events geweest waar wij wachtlijsten hadden van meer dan 10.000 man om langs te komen op ons event, maar zolang je geen Tomorrowland of Lowlands lineup hebt, is ticketverkoop voor de meeste event organisatoren het grootste pijnpunt en een van de belangrijkste uitdagingen. Heb je zoveel moeite gedaan om een prachtige dag neer te zetten, valt de kaartverkoop tegen en is het niet eens zeker of het event wel doorgang kan vinden. Bummer. Helaas kom ik echter nog vaak aanmeldtools tegen waar je als bezoekers onmogelijk door heen komt en wat eerder mensen afschrikt om zich uberhaupt in te schrijven, dan succesvol een betaling te doen en de aanmelding te voltooien. Zijn die 30 velden aan informatie die je aan de bezoeker vraagt, écht nodig? Kunnen mensen makkelijk zich inschrijven via de mobiele telefoon? Lukt het jouw a-technische collega met twee vingers in de neus, om zich aan te melden? Inderdaad, toch maar eens goed checken.

Ik kijk uit naar alle mooie events die ik in het komende jaar met TheMavens mag gaan inkleuren!

dev

10 December 2019 BlogBy dev

Blockchain in 2020: FOMO solutions impact stories, de CryptoYen en andere gave ontwikkelingen om naar uit te kijken

Blockchain in 2020: FOMO solutions impact stories, de CryptoYen: Twee jaar geleden kon ik mijn kont niet keren in de supermarkt, of iemand had het wel over Bitcoin en blockchain. Twee jaar later hoor ik niemand buiten mijn filterbubbel er meer over en zijn het enkel nog de verse jus, talapia filet en nootmuskaat die mij verblijden met hun vereeuwiging op de blockchain. Dat de technologie nog steeds een grote impact gaat maken op onze samenleving, zoals ik in mijn eerdere blog voorspelde, is iets waar ik nog steeds heilig van overtuigd ben. Het zal wel écht een heel stuk minder snel gaan, dan veel mensen vorig jaar, toen blockchain nog het meest overhypte woord van het jaar was, voorspelden.

Onderzoeksbureau Gartner voorspelt dat het, in lijn met hun ‘hype cycle’, nog zeker 5-10 jaar gaat duren, voordat de grote implementaties bij bedrijven, hun vruchten gaan afwerpen en zal slechts 10% van de bedrijven in de komende 5 jaar de technologie echt gaan gebruiken. Dit zal komend jaar al wel $1 miljard aan waarde toevoegen bij de organisaties die de technologie gaan inzetten en volgens voorspelling in de komende 10 jaar zelfs $3 triljoen.

Leuk, al die toekomstmuziek, maar wat kan de Nederlandse consument vandaag de dag al met de technologie? Wat voor impact heeft het nu al in Nederland en wat kunnen we in de komende maanden verwachten? Terechte vragen die ik vaak krijg, als ik mag spreken of trainen over dit onderwerp en daarom ook in deze blog de 5 trends op het gebied van blockchain, die ik in 2020 verwacht.

Verregaande adoptie door bedrijven

De vele blockchain experimenten die door bedrijven zijn of momenteel worden uitgevoerd, worden steeds vaker succesvol afgerond. In sommige industrieën lijkt het zelfs een heuse strijd wie de eerste gave, werkende toepassingen bekend maakt; ‘FOMO Solutions’. Hoewel veel bedrijven hun successen juist geheimhouden om de concurrentie voor te blijven (leert een rondgang langs de grotere advieskantoren die hierin assisteren), zijn er ook genoeg bedrijven die het juist als een PR-tool gebruiken om hun innovatieve karakter te tonen.
Binnen de supermarkten zagen we al de sinaasappelsap van de Albert Heijn, de talapiafilet van de Jumbo en de nootmuskaat van Verstegen, waar de volledige toeleveringsketen inzichtelijk is gemaakt door middel van de technologie, om tegemoet te komen aan de sterk toenemende zorgen over voedselveiligheid, de echtheid van voedsel en omstandigheden voor werknemers en omgeving, waarin het voedsel is gemaakt.

De Nederlandse overheid blijft ook op alle mogelijke niveaus experimenteren en komt met verschillende baanbrekende en praktische oplossingen, gebouwd met de technologie. Eerder schreef ik al over de PGB dossiers, lantaarnpalen, parkeerfunctionaliteiten en andere zaken die een heel stuk efficiënter en foutlozer zijn ingericht, ook het CJIB zal blockchain inzetten om schuldenaars te helpen door een financiële ‘noodstop’ te activeren voor mensen die hun boete écht niet kunnen betalen. Een mooi overzicht van de 216 lopende pilots bij Nederlandse overheden, kan je hier vinden.

Wereldwijd stapelen verder de interessante projecten zich op, van de verschillende autobouwers die de technologie inzetten voor bijvoorbeeld het verifiëren van auto onderdelen en faciliteren van auto delen, tot voetbalclubs als Atletico Madrid en Jufentus, die hun eigen cryptocurrency hebben gelanceerd voor fans om te investeren in de club en toegang te geven tot unieke features. Veel adoptie successen zijn echter (nog) niet direct merk- en zichtbaar voor consumenten, zoals de efficiency winsten die Albert Heijn en Carrefour hebben geboekt in hun toeleveringsketen.
We gaan komend jaar nog heel veel mooie ontwikkelingen zien, omdat inmiddels al de helft van de bedrijven inziet dat blockchain hun industrie gaat disrupten en het als prioriteit ziet om op te pakken. Volgens Forrester is de experimentfase voorbij en zal volgend jaar het grootste gedeelte van de bedrijven zich vooral gaan focussen op de implementatie van de technologie binnen het bestaande bedrijf.

Startup showtime

Ze groeiden als paddenstoelen uit de grond en vielen bij bosjes neer; de blockchain startups die tijdens het toppunt van de hype in 2017 / 2018 ontstonden. Op zoek naar ‘de nieuwe Bitcoin’ werden miljarden euro’s geïnvesteerd in allerlei startups, waarvan de meeste mensen hoopten dat de prijs, net als Bitcoin en Ethereum, zou gaan ‘moonen’; vele tientallen keren over de kop zou gaan. Helaas bleek 80% van deze startups regelrechte SCAMS te zijn en vielen nog de meeste andere startups om, door mismanagement, geen vraag naar het product of simpelweg omdat men niet het beloofde product kon leveren. Gelukkig is de hype eindelijk over, zijn de meeste onrealistische avonturiers en korte termijn gelukszoekers afgetaaid en komen serieuze startups met steeds meer bijzondere toepassingen en oplossingen. Er zijn een aantal Nederlandse startups die de ‘cryptowinter’ hebben overleefd, ondertussen mooi hebben doorgebouwd en al de eerste werkende toepassingen op de markt hebben gebracht.

Bitcanna, wat de wereldwijde cannabissector op de blockchain zet, lanceerde haar eigen blockchain netwerk, token, wallet en is momenteel de laatste tests aan het uitvoeren voor het lanceren van haar volledige wereldwijde betaaloplossing voor bedrijven die actief zijn in de cannabis sector. Naast de broodnodige betalingsoplossing (veel bedrijven uit de sector krijgen geen financiële dienstverlening en werken grotendeels nog met cash geld), werkt het ook aan transparantie van de volledige toeleveringsketen; ‘seed to sale’ en een gedecentraliseerde review mogelijkheid, om fake reviews tegen te gaan. Andere gave bedrijven die momenteel mooie stappen aan het zetten zijn, zijn Safeguard, wat calamiteiten binnen bedrijven verkleint, Guts, wat een geweldige vuist maakt tegen ticketfraude en woekerprijzen, Wordproof, wat content van websites ‘timestamped’, om misbruik tegen te gaan en CargoLedger, wat alle administratie rondom scheepstransport digitaliseert en vereenvoudigt. Als we naar de openbare planningen van de verschillende bedrijven kijken, dan staan er in 2020 veel gave ontwikkelingen op de planning, welke ik uiteraard met veel enthousiasme ga volgen.

Impact stories

Leuk, al die efficiencywinsten voor bedrijven en praktische nieuwe toepassingen voor consumenten; waar ik het meest enthousiast van wordt bij blockchain, is de échte impact die het heeft en kan gaan hebben op de mens. Geen evolutie, maar echte revolutie. Met alle negativiteit van mislukte experimenten door bedrijven, de onlosmakelijke verbondenheid die mensen nog steeds zien met Bitcoin en alle negativiteit die eromheen heerst met prijsdalingen en gebruik door de onderwereld, maar vooral ook; de grote onwetendheid over de werking er van, zijn impact stories heel belangrijk in het nemen van volgende stappen. Ze tonen mijns inziens echt het bestaansrecht van de technologie aan en zorgen voor het benodigde draagvlak.

Het World Food Program heeft honderdduizenden vluchtelingen uit Syrie op de blockchain ‘gezet’, waardoor vluchtelingen makkelijk kunnen betalen met een een digitale valuta, waardoor er vrijwel geen berovingen meer plaatsvinden en in een ziekenhuis snel medische gegevens kunnen worden geladen. De verkoop van goederen via blockchain zorgt er daarnaast voor dat voorraden makkelijk bijgehouden en aangevuld kunnen worden, er niet met de betalingen gefraudeerd kan worden en dat de vluchtelingen weer een leven op kunnen bouwen met hun eigen digitale ‘wallet’, waarin geld kan worden gespaard.

Ook het kinderfonds van de Verenigde Naties, Unicef, heeft al verschillende projecten lopen en er lopen vele tientallen projecten die blockchain gebruiken om plastic afval uit zeeën te halen, rivieren schoon te maken, CO2 emissies te verlagen, overbevissing tegen te gaan en de basis te bieden voor mensen in ontwikkelingslanden om een bestaan op te bouwen; het aanbieden van een digitale identiteit (1 miljard mensen heeft geen identiteit, met alle grote problemen vandien) en bancaire voorzieningen (bijna 2 miljard mensen hebben geen bankrekening, waardoor bijvoorbeeld niet kunnen sparen).

Net als bij veel bedrijven, zien we ook bij de vele ‘non-profits’, dat er volop geëxperimenteerd is met de technologie en kijkende naar 2020, er vooral hard wordt gewerkt aan succesvolle productlanceringen en implementaties voor het bredere publiek. Het gaat dan ook een jaar worden van échte impact op wereldwijd niveau, wat ook binnen de non-profit sector, voor grote doorbraken gaat zorgen.

Nationale Crypto’s

Afgelopen jaar voorspelde ik al, dat overheden stappen gaan zetten met het opzetten van een eigen, nationale cryptocurrency. Oud IMF Directrice Christine Lagarde riep al eerder centrale banken op om de mogelijkheden te onderzoeken, maar Facebook heeft met het aankondigen van Libra de discussie in een mooie stroomversnelling gebracht. Verschillende landen introduceerde al hun eigen munt, zoals Ecuador, Senegal, Singapore, Tunesië en Venezuela en landen als Dubai, Ecuador, Rusland , Estland, zijn momenteel bezig met het experimenteren er mee. In Duitsland hebben 200 banken zich geschaard achter de lobby om een digitale Euro te introduceren en de recente aankondiging dat zelfs China ‘all-in’ gaat met blockchain, is zeker een voorteken dat er op korte termijn een digitale Yen zit aan te komen.

Veel centrale banken geven toe, dat nationale crypto’s onoverkoombaar zijn, omdat men uiteindelijk de controle over het monetaire systeem wilt behouden en het liefste ook macht bij banken wil weghalen. Waar het onmogelijk is om Bitcoin ter verantwoording te roepen of te verbieden, is dat wel het geval met Libra, welke dan ook momenteel door alle mogelijke overheidsmangels wordt gehaald en zelfs al is verboden in landen als Frankrijk en Duitsland.

In het komende jaar gaan we vooral op dit vlak, heel veel gave ontwikkelingen zien. China zal zoals gezegd op korte termijn haar eigen crypto lanceren, we gaan zien of de Libra zoals gepland gelanceerd gaat worden en vooral; wat de effecten gaan zijn van de introductie van al deze eigen nationale crypto’s. Het is prachtig om te zien hoe landen de Amerikaanse sancties omzeilen met crypto, zoals Venezuela en Iran, ik ben benieuwd wat dit allemaal verder voor impact gaat hebben op mondiaal niveau.

Broodnodige regulatie

In mijn outlook van 2019, gaf ik al aan dat wet- en regelgeving, broodnodig zijn in het nemen van de volgende ‘quantum leap’ van de blockchain technologie. Volgens onderzoek van PWC is de grote onduidelijkheid over en het missen van de regelgeving rondom de technologie, de grootste drempel voor bedrijven om er concreet nu wat mee te gaan doen. Dit heeft vooral te maken met het ‘pacing problem’; het probleem dat het maken en/of aanpassen van wetten, soms jaren kan duren, terwijl technologie zich soms binnen enkele maanden exponentieel ontwikkeld. AirBnB groeide bijvoorbeeld in één jaar van 20.000 naar 80 miljoen boekingen. Toen de GDPR-wetgeving werd gelanceerd, was deze eigenlijk alweer achterhaald, door de snelle opkomst van blockchain (wat in delen haaks staat tegenover deze wetgeving). Oud Minister Kamp gaf al aan dat wetgeving digitale innovatie moet bevorderen en niet afremmen en ook mijn collega’s van het World Economic Forum maakte dit grote vraagstuk internationaal aanhangig.

Gelukkig zijn er vele nieuwe wet- en regelgevingen aangekondigd in 2020, welke op verschillende vlakken de ouderwetse regels voor papier en post, gaan vervangen voor bits en bytes. In januari zal als eerste de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) worden geüpdate, waardoor de verschillende Nederlandse bedrijven actief met cryptocurrencies onder het anti-witwastoezicht gebracht worden en daardoor wettelijk verplicht worden om witwassen en terrorismefinanciering tegen te gaan (KYC, AML). Daarnaast worden er verschillende discussies gevoerd, over de rechten en plichten rondom de zogenaamde ‘smart contracts’. Want hoe zit het bij een faillissement en waar moeten bedrijven dan aankloppen? Hoe zit het de rechten en plichten binnen grensoverschrijdende contracten? Ook de veelgeliefde GDPR wetgeving zal komend jaar een update krijgen, om de blockchain technologie meer te omarmen in plaats van tegen te werken.

En wat kunnen we nog meer verwachten?

Ontwikkelingen waarvan ik in 2020 niet direct grote doorbraken verwacht, maar wel een mooie doorontwikkelingen zie en die we zeker in de gaten moeten houden, zijn ‘non-fungible tokens’, het ‘tokenizen’ van bezittingen en ‘self sovereign identity’.

‘Non-fungable tokens’ zijn digitale valuta met een unieke eigenschap. Elke Euro is hetzelfde, maar elke hond is uniek en daarmee niet vrij te wisselen of vervangen door een identiek item. We zagen voorlopers als ‘CryptoKitties’ voor digitale poezen en ‘Decentraland’, vele tientallen projecten zijn momenteel bezig met de meest uiteenlopende zaken te digitaliseren; van verzamelkaarten van sportclubs tot kunst, wijn en gewonnen items binnen games.

Een stap verder, gaat het ‘tokenizen’ van bezittingen; het gebruik van digitale munten om het eigenaarschap ervan aan te geven. Hierdoor is het mogelijk om binnen een fractie van een seconde, zaken als vastgoed, aandelen, goud en andere waardevolle bezittingen te laten veranderen van eigenaar. Maar ook, het gefragmenteerd kopen van deze bezittingen, zoals de Nederlandse startup Bloqhouse al aanbied met huizen. Volgens mijn collega’s van het World Economic Forum, zal in 2027 maar liefst 10% van het wereldwijde BNP op de blockchain staan.

Een ‘long shot’, maar wel echt een waanzinnig gave ontwikkeling, is de ‘self sovereign identity’; zelf je privacy beheren en met één digitale identiteit overal alle mogelijke transacties kunnen voldoen. Zelf bepalen met welke partijen jij jouw identiteitsgegevens deelt, om snel digitaal zaken te regelen of bijvoorbeeld te bewijzen dat je volwassen bent bij het aankopen van alcohol. Het is voor de Nederlandse overheid hét speerpunt op gebied van blockchain en er zijn tientallen startups bezig met de ontwikkeling van producten. Mijn Zorg Log is een van de eerste, succesvolle producten die werd gelanceerd, het wachten is op de volgende lanceringen.

Alleen al de geplande ontwikkelingen gaan van 2020 een heel bijzonder interessant blockchain jaar maken. Ik ben uiteraard heel erg benieuwd wat er verder nog voor onverwachte verassingen gaan plaatsvinden.

dev

13 July 2019 BlogBy dev

Hoe kan ik als bedrijf de eerste stappen zetten met blockchain technologie? 4 tips om strategisch scherper te snuffelen

4 tips om strategisch scherper te snuffelen: De afgelopen tijd heb ik veel bedrijven en overheden mogen bijpraten over de impact en mogelijkheden van blockchain en wordt vaak door mensen gebeld met de vraag; hoe kan ik er mee beginnen? Een korte samenvatting met mijn belangrijkste tips.

Een volle zaal, een prachtig programma qua sprekers en een enthousiast team, waren een geweldige voedingsbodem voor een mooi begin van ons TEDx event een paar jaar geleden.

Doordat we onze gasten gratis naar binnen lieten en partners op dat moment ook nog niet in de rij stonden om te sponsoren, was er creatief gekeken naar hoe wij het event zo veel mogelijk ‘inkind’ konden regelen. Voor het afspelen van de presentaties hadden we dan ook geen ingehuurde professionele techniek, maar een paar enthousiastelingen die tijdens de doorloop ons helemaal hadden overtuigd van hun kennis, om de presentaties van de sprekers vlekkeloos op het scherm te laten krijgen. Het moment van de waarheid, de start van de eerste presentatie, begon Windows zichzelf te updaten. Een proces wat we niet konden stoppen en wat volgens het scherm 17 minuten zou duren. De zaal kon er in beginsel om lachen, de host die na 10 minuten door zijn grapjes heen was niet. Uiteraard stonden de presentaties op deze enkele laptop en konden we dus wachten totdat ome Microsoft klaar was. Het waren lange minuten.

Zoals ik al tijdens mijn vakken IT Projectmanagement aan de Universiteit leerde, computers en IT-systemen gaan soms volledig hun eigen weg. Nu was dit op ons TEDx event na een dik kwartier en met een goed gemutst publiek, later vooral een grappige anekdote, voor veel organisaties kan IT-falen desastreus zijn. Het zijn niet alleen overheden zoals de Belastingdienst, Defensie en Rechtspraak en bedrijven als LIDL die vele honderden miljoenen euro’s kunnen afschrijven vanwege een mislukte IT-implementatie, het vliegveld van Los Angeles en vluchten van Delta hebben al eens langere tijd stilgelegen vanwege een ‘bug’ en er is zelfs het Duitse basketbalteam Paderborn Baskets gedegradeerd naar een lagere klasse, nadat hun laptop met het scoreboard niet goed functioneerde.

Bij de nieuwere technologieën zien je niet alleen een veel lagere slagingskans op gebied van succesvolle implementaties. Door de hype die eromheen hangt, zie je ook veel bedrijven die, in plaats van te kijken of een bestaand probleem er mee kan worden opgelost, een probleem gaan zoeken (of zelfs creëren) om maar met de technologie aan de slag te kunnen gaan. Een totaal verkeerde volgorde, die soms ook nog eens is gedreven door mogelijke PR.

Zelf ben ik al jarenlang bovengemiddeld enthousiast over blockchain technologie, maar zie door het vele spreken erover en trainen erin, veel ‘ruis’ rondom de hype die het met zich mee brengt binnen organisaties.

Dagelijks komen er nieuwe succesverhalen in het nieuws, van organisaties die middels de technologie succesvol hebben toegepast. Van directe winst in een efficiënter werkende supplychain, zoals die van reisorganisatie TUI en Carrefour en goedkopere geldtransacties in ontwikkelingslanden, tot volledig nieuwe oplossingen zoals de recent geïntroduceerde ‘global digital currency’ van Facebook: Libra. Net als bij startups, staan daar wel 90% van de projecten tegenover, die failliet gaan of mislukken. Misconcepties over de (on-)mogelijkheden van de technologie, maar ook het missen van een concrete businesscase of het simpelweg missen van de benodigde basiskennis ervan, die nodig is voor een succesvolle implementatie. Volgens de bekende ‘hypecycle’ van Gartner zitten we nog midden in de ‘experimenteerfase’, waarin gewoonlijk veel geld wordt verloren aan het snuffelen. Hoe kan je als bedrijf strategisch scherper snuffelen op gebied van blockchain? Mijn 4 tips

Begin met educatie

Door het steeds vaker uit mijn ‘filter bubbel’ te treden, merk ik dat de algemene kennis over blockchain bij veel professionals en organisaties, zeer matig tot nihil is. Het wordt vaak nog steeds hetzelfde gezien als Bitcoin en verder dan een sporadische opmerking over het klimaat, komen de meeste mensen niet. Om überhaupt een discussie op te starten over het mogelijk integreren en gebruiken van de technologie, is educatie ontzettend belangrijk. De basisprincipes leren van de technologie, waar het écht impact kan maken en waar dit het al bewezen heeft gedaan. Maar ook waar de onmogelijkheden zitten en welke uitdagingen momenteel aan wordt gewerkt.

Het is onbegonnen werk om direct alle kanten en toepassingen van blockchain te begrijpen en te doorzien. De technologie wordt momenteel in sneltreinvaart ontwikkeld en er zijn bijna dagelijks nieuwe ontwikkelingen, van verbeteringen in de schaalbaarheid, snelheid en veiligheid tot compleet nieuwe uitvindingen. Gelukkig zijn er genoeg materialen beschikbaar, om een goede introductie te krijgen.

Er zijn een paar hele goede TED talks, die een luchtige introductie geven op een aantal verschillende vlakken, zoals impact op onze economie en manier van samenwerken. Hier staat mijn top 7.
Er zijn verschillende goede boeken geschreven. Om de opkomst van de technologie en cryptovaluta beter te beschrijven, kan ik het boek ‘The Age of Cryptocurrency’ van Michael Casey aanraden. Om de technologie zelf in de basis te begrijpen, kan ik het boek ‘Blockchain Basics’ van Daniel Drescher aanraden.
Er zijn verschillende goede onlinecursussen beschikbaar, om dieper de materie in te gaan en te kijken naar praktische oplossingen voor in het bedrijf, een scherpe businesscase op te zetten en zelfs een eigen blockchain te ontwikkelen.
Er zijn onwijs veel goede instructievideo’s op Youtube, waarin specifieke elementen van de technologie, de impact etc. heel praktisch en duidelijk worden uitgelegd, door bijvoorbeeld een animatie of een vraaggesprek. Mijn favoriete kanalen zijn die van blockchain legendes Andreas Antopolous en Jimmy Song.

2. Heb ik het echt nodig?

Een vaak gehoorde klacht binnen organisaties, is dat een leidinggevende iets over blockchain heeft gehoord en het zo neerlegt bij de medewerkers onder het mom van ‘succes er mee’. Blockchain is qua technologie begonnen als een decentrale database, wat erg handig kan zijn voor ecosystemen, waar meerdere partijen bij betrokken zijn die elkaar niet (volledig) vertrouwen en/of waar het niet mogelijk is om slechts één partij aan te wijzen als een onafhankelijke autoriteit. Ik spreek vaak nog bedrijven, die na een simpele check van de verschillende flowcharts die OV Software prachtig heeft weergegeven in dit overzicht.

3. Start with why

De kennis bijgespijkerd en op basis van de bovenstaande flowchart nog steeds enthousiast om de volgende stap te gaan zetten met een mogelijke blockchain implementatie? Ik zie helaas nog steeds te veel organisaties die lukraak beginnen met het experimenteren, zonder eerst eens stil te hebben gestaan bij de bekende ‘why’. Eerst een stap terug doen en een aantal cruciale vragen te behandelen, die een mogelijk traject alleen maar gaan versterken en versnellen. Waarom willen we eigenlijk blockchain gebruiken? Welke problemen gaan we er mee oplossen, die we niet met een andere technologie kunnen oplossen? Welke nadelen en obstakels zien we nu al? Kan en mag het juridisch wel, in lijn met bijv. de GDPR? Zijn er internationaal al werkende oplossingen op de markt of bedrijven die eenzelfde implementatie hebben ondergaan? Gaan we zelf iets ontwikkelen, gaan we een werkende toepassing implementeren of gaan we bijv. ons aansluiten bij een consortium. Waar ligt de concrete noodzaak; het efficiënter inrichten van processen, beter samenwerken met ketenpartners of iets anders? Waar gaat de weerstand komen vanuit de organisatie en daarbuiten en waarom?

4.Start small, act fast

Gewapend met een goed plan, een doos enthousiasme en een aantal enthousiaste en kundige ambassadeurs, kijken naar het opstellen van een concreet uitvoeringsplan en de daaruit voorkomende acties. Met grote budgetten, staan bij blockchain consultancy ’s zoals Deloitte en IBM (die overigens veel goede content op hun site over dit onderwerp hebben) de deuren wagenwijd open voor hulp, maar bij de meeste organisaties waar ik de afgelopen tijd op de koffie was, was dat verre van het geval. Het laten ontwikkelen van een maatapplicatie kost ontzettend veel geld, vooral omdat ‘blockchain developer’ momenteel de meest gezochte professional is. Het zelf aanleren van een blockchain codeertaal, zoals Solidity, gaat velen ook een stap te ver, dus wordt er meestal gekeken naar bestaande en beproefde oplossingen. Elke dag komen er weer nieuwe bij, die succesvol worden getest en beschikbaar (al dan niet tegen betaling) worden gesteld aan andere partijen, al dan niet met een zogenaamde ‘white label’ mogelijkheid. Bij verschillende integraties merkte ik dat de aanbiedende partijen vaak baat hebben bij mooie ‘use-cases’ daardoor bereid zijn om goede support bij de haalbaarheidsscan, mogelijke implementatie en het verdere gebruik ervan te bieden.

Conclusie

Elke dag dat ik mag werken met de technologie, word ik enthousiaster over de waanzinnige mogelijkheden die er steeds weer bijkomen en de impact die het al heeft. We moeten wel nuchter blijven; het is echt niet het wondermiddel voor alle problemen op onze aarde. Er wordt nog volop ontwikkeld, gaat nog genoeg fout hierbij en naast de succesverhalen, komen er ook genoeg tekortkomingen en mankementen aan het licht. Het experimenteren er mee kan dan ook grote risico’s en kosten met zich mee brengen. Amazon oprichter Jeff Bezos verwoorden het echter heel mooi: “Our success at Amazon is a function of how many experiments we do per year, per month, per week, per day.”

Jan Scheele is CEO van International Blockchain Solutions en CEO van Blockformer Global. Hij is sinds 2015 actief in de blockchain industrie en schrijft, traint en spreekt regelmatig over blockchain en cryptovaluta in binnen- en buitenland. Daarnaast is hij momenteel bezig met het schrijven van een boek over de wereldwijde impact van de technologie.

dev

13 July 2019 BlogBy dev

Van koe tot kassa; de noodzaak van blockchain in de voedingsindustrie

De noodzaak van blockchain in de voedings industrie: Een heerlijke beker verse jus, melk of koffie; dagelijkse kost voor een groot deel van onze wereldbevolking. Ze zijn inmiddels dusdanig gewoongoed geworden, dat ik ze vaak zonder over na te denken consumeer. Waarom zouden voedselproducten en supermarktketens zich dan de moeite doen, om de hele ‘supply chain’ van koe tot kassa, op de blockchain te zetten en in kaart te brengen voor consumenten? Albert Heijn deed dit als proef met haar sinaasappelsap, Verstegen met haar kruiden en Tony Chocelony met haar chocolade. Buitenlandse supermarkten zoals Carrefour en Walmart hebben inmiddels honderden producten op de blockchain gezet en behalen hier al verschillende positieve resultaten mee. De afgelopen week was ik in China voor de halfjaarlijkse bijeenkomst van het World Economic Forum en hier werd onder andere gekeken naar de ‘why’ van voedsel op blockchain.

In Nederland zijn wij verwend met kwalitatief goede supermarkten met goede producten, of je nu bij de Aldi of Albert Heijn je dagelijkse boodschappen doet, de kwaliteit van de producten is goed. Hoe anders is dit, als je wereldwijd kijkt. Volgens de World Health Organization (WHO) werden het afgelopen jaar 600 miljoen mensen ziek door verkeerd eten en overleden bijna 500.000 mensen hieraan. Naast fout voedsel, hebben we als consument ook steeds meer te maken met ‘fake’ voedsel. In Nederland kunnen we waarschijnlijk de paardenbiefstukken nog herinneren en de onthullingen die nog regelmatig plaatsvinden over Nederlandse supermarkten en voedselproducenten, die niet de beloofde ingrediënten in hun producten stoppen, zoals honingdrop en zoete aardappelpuree. Ook dit is een wereldwijd bekend fenomeen; onderzoek heeft uitgewezen dat 70% van de ‘Italian Extra Virgin’ olijfolie dat helemaal niet is, dat op grote schaal de etiketten van Chiquata bananen worden nagemaakt en dat de kip bij de Subway maar uit 50% kippenvlees bestaat. Alleen al in China werden er meer dan een half miljoen veiligheidsschendingen ontdekt en worden zelfs namaak eieren op grote schaal gemaakt en verkocht.

Afbeelding uit: ‘onderzoek voedselfraude’ – Consumentenbond

“Zingend lengde de melkboer zijn melk een beetje aan” – Herman van Veen

Het verbaasde mij dan ook niet, dat uit verschillende onderzoeken blijkt dat consumenten voedsel, haar producenten en verkopers niet meer vertrouwd. In Nederland wantrouwt volgens de FNLI meer dan 75% van de consumenten de dagelijkse maaltijd en haar ingrediënten en denkt dat 30% van de etiketten op eten niet klopt, om nog maar te zwijgen over de verschillende keurmerken zoals Fairtrade en Beterleven. Gecombineerd met het feit dat de consument steeds bewuster gaat leven, zorgt voor een steeds grotere druk op voedselproducenten om te zorgen voor meer openheid en transparantie.

Een aantal kerneigenschappen van blockchain, zorgt in de voedingsindustrie momenteel voor verschillende belangrijke doorbraken. Doordat de data op de blockchain niet aan te passen is, wordt frauderen met eten bijzonder moeilijk gemaakt. Door het transparante karakter ervan, kan de consument een mooi inzicht krijgen in het traject wat bijvoorbeeld een kip heeft afgelegd van het kippenhok naar de kassa. Met de toegenomen vraag om beter dierenwelzijn, is mooi in te zien wat voor leven het beest heeft gehad en of de betaalde premium voor een bio variant, ook terecht is. Naast dieren, is het ook interessant om te zien of bijvoorbeeld boeren eerlijk betaald zijn voor het groeien van hun product, aangezien velen van hen vaak in armoede leven. Volgens de Nederlandse organisatie FairFood zijn er 3 keer zoveel kokosnootboeren als cacaoboeren en krijgen de eerstgenoemde vaak geen eerlijke prijs voor haar producten, wat de organisatie met een blockchain project in kaart wil brengen. Ook CocaCola is hier mee bezig, aangezien het bedrijf recentelijk werd beschuldigd van slavernij in haar productieketen. Net als de vele andere blockchain ontwikkelen, wordt er nog volop geëxperimenteerd met de technologie en gaan er ook nog genoeg experimenten fout, zoals die van Tony Chocelony. De vele, eerdergenoemde successen die inmiddels worden geboekt, zorgen er voor dat vrijwel alle gerespecteerde bedrijven in de sector er proactief mee bezig zijn en we in de komende tijd nog meer bijzondere onthullingen en succesverhalen kunnen verwachten. Hopelijk zijn dat niet alleen de al behaalde efficiencywinsten op gebied van tijd en geld, maar zijn ze ook gericht op een beter ingerichte voedselketen, die zorgt voor een betere verspreiding en lagere verspilling wereldwijd.

dev

3 July 2019 BlogBy dev

Het belangrijkste punt wat iedereen vergeet in de discussie rondom de Facebook coin

Discussie rondom de Facebook coin: Het zat er aan te komen en op een Apple-waardige manier, kwamen er steeds meer details mondjesmaat naar buiten. De lancering van het project ‘Libra’, ook wel de Facebook ‘coin’ genoemd, was op verschillende onderdelen echter heel anders dan veel mensen hadden gedacht. Niet alleen de juridische structuur, ook de al bevestigde partners en verschillende toepassingen die er al werden gepresenteerd, deden veel mensen verbazen. En schrikken.

IMF-directrice Lagarde voorspelde al dat ‘big tech’ een verstorende werking gaat hebben op de financiële sector en met een speler als Facebook, kan er wel eens een ‘point of no return’ worden bereikt, als het in zeer korte tijd door een groot gedeelte van haar gebruikers zal worden gebruikt. Ter vergelijking; wereldwijd gebruiken 350 miljoen mensen de Dollar. Als 14% van het huidige aantal gebruikers van Facebook de Libra dus gaat gebruiken, dan zijn dit er al meer dan de Dollar. Het wordt dan ook als een mogelijk stevige concurrent gezien van Paypal, WesternUnion en Adyen, maar dus ook wereldmunten als de Euro en Dollar.

Veel media, experts en overheden struikelden over elkaar heen om te vermelden dat dit project toch echt een stap te ver ging. Waar je bij een zeer gedecentraliseerd iets als Bitcoin onmogelijk een verantwoordelijke persoon of instantie op het matje kan roepen, kan dat bij Libra gelukkig wel en is dat inmiddels al door de Europese en Amerikaanse regelgevers gebeurd. Vooral de recente schandalen die het initiërende bedrijf van de munt nog steeds dagelijks achtervolgen, zijn een belangrijke reden waarom veel organisaties en overheden huiveren bij het idee dat het nu ook de toegang zou gaan krijgen over de financiële gegevens van haar gebruikers. Iets wat trouwens perfect in de strategie van Facebook past, om net zoals het Chinese WeChat geen open platform, maar echt een ‘private messaging’ tool te zijn, met betaalfunctionaliteiten daaraan gekoppeld.

Het koste mij moeite om écht positieve reacties te vinden op het project. Veel Westerse media en overheden schoten het project op alle mogelijke manieren af, maar uit (veelal ontwikkelings-) landen waar de munt in beginsel waarschijnlijk ook echt grote impact gaat hebben, staat men al te trappelen om de oplossing te gaan gebruiken. Met onze waanzinnige financiële infrastructuren in het Westen, zoals online bankieren, Ideal en Tikkie, vergeten we nog wel eens dat dit in veel landen verre van de gewoonste zaak van de wereld is.

Een derde van de wereldbevolking heeft anno 2019 nog geen toegangtot bankdiensten, zoals een bank- en/of spaarrekening en verzekering. In vele landen in Azië, Afrika en Zuid-Amerika heeft slechts 10-25% tot dit soort voorzieningen, omdat de meeste inwoners niet interessant zijn om als klant aan te nemen voor de financiële instellingen. Veel van het geld in deze landen ($500 miljard) komt uit andere landen, wat familieleden via zogenaamde ‘remittance payments’ vanuit het (vaak Westerse) land waar ze werken, terugsturen naar hun familie. De kosten voor dit type transacties zijn, juist voor de mensen die elke stuiver ontzettend goed kunnen gebruiken, zo schrikbarend hoog (8-30%), dat ik begrijp waarom de reacties vanuit de Westerse wereld volledig haaks staan op die vanuit de rest.

Met meer dan $6 triljoen aan grensoverschrijdende transacties per dag, is er echter ook genoeg ruimte voor nieuwe modellen en systemen. Een dergelijke munt kan sterk bijdragen aan de ‘social inclusion’ van landen en daarmee de economische groei en het behalen van de ‘Social Development Goals’, becijferde de Wereldbank en McKinsey. Met een eigen, digitale ‘wallet’, kunnen de mensen die nu geen bankrekening krijgen, eindelijk geld digitaal sparen. Dit hele argument lees je bijna nergens terug, terwijl het zo ontzettend belangrijk is voor de verdere ontwikkeling van veel landen.

Ik ben en blijf niet enthousiast; niet alleen de hele discussie over privacy en data, ook het feit dat je geen rente krijgt op jouw Libra munten (enkel de faciliterende partners, die daar volgens berekeningen echt onwijs veel geld mee verdienen) en het missen van een concrete aanpak om witwassen (AML) en financiering van bijvoorbeeld terrorisme (KYC) te voorkomen. Het duurt nog even voordat het project daadwerkelijk gebruikt kan worden; volgend jaar wordt pas verwacht dat de ontwikkeling klaar is. Ik ben aan de ene kant benieuwd wat er dan nog van het project over is en of de ‘Zuck Buck’ centrale banken nog steeds zo laat sidderen.

dev

26 June 2019 BlogBy dev

Staat de uitgeefsector een revolutie te wachten met blockchain?

blockchain-revolutie in de uitgeverswereld: Net zoals verschillende andere industrieën, is de uitgeefsector (goed voor $26 miljard omzet in 2018) druk bezig met zichzelf opnieuw uit te vinden, door de waanzinnige impact van de digitale en internet revolutie. De ouderwetse creatie-, distributie en verdienmodellen werken niet meer en blockchain technologie kan op verschillende manieren de sector meehelpen om de volgende ‘quantum leaps’ te nemen.

Verschillende grote bedrijven, zoals de New York Times zijn al druk bezig met de implementatie en de startups schieten uit de grond. Recent mocht ik voor de branchevereniging voor digitale marketing IAB, spreken bij de Telegraaf Media Groep over de impact van blockchain, waar ik de volgende zaken aanhaalde.

Een eerlijke vergoeding voor de maker

Er zijn schrijvers van boeken, die miljoenen euro’s verdienen aan hun werk, zoals de schrijver van Harry Potter ($55 miljoen). Ze zijn echter in de minderheid; een verkocht boek levert de schrijver tussen de 50 cent en 2 euro op en gemiddeld worden er nog maar 3000 exemplaren van een boek verkocht.

Bekende DJ’s als Armin van Buuren daar gelaten, waar je vroeger als artiest binnenliep met de verkoop van albums, betaald Spotify een artiest tussen de $0.006 to $0.0084 per stream. Wil je een modaal inkomen verdienen, dan moet jouw nummer 6 miljoen keer beluisterd worden op jaarbasis.
Hoewel platformen als Amazon KDP (zelf publiceren boeken) en Spotify, de sector een boost hebben gegeven qua opbrengst, blijft het grootste gedeelte van de opbrengst achter bij de vele tussenpersonen in de keten hangen en komt maar een klein gedeelte terecht bij de oorspronkelijke maker.

Er zijn verschillende blockchain startups, die dit willen aanpakken en makers van content enerzijds een eerlijkere beloning willen geven voor hun werk, anderzijds het makkelijker maken om de gebruiker van content directer in contact te brengen met de maker. Mooie voorbeelden zijn Publica, die boekschrijvers in staat stelt om een boek te ‘crowdfunden’. De consument krijgt in ruil voor de investering tokens, waarmee het een kopie van het boek kan krijgen. Het Chinese Weifund doet dit voor alle soorten media en faciliteerde al succesvol de campagne voor de film Braids. De tegenhanger van het populaire blogmedium Medium, Steem, doet dit voor blogschrijvers.

Academici zijn een van de weinige makers van content, die dit eigenlijk niet voor een financiële beloning doen. Raar, want er wordt ontzettend veel tijd en moeite in hun werk gestopt. Het systeem is dan ook raar; als je niet in een bekende database als JSTOR of Wiley staat, hoor je er niet bij en kan je een goede carrière vergeten, terwijl deze platformen geen enkele euro (van de honderden miljoenen die ze verdienen) uitkeren aan de maker. Oud CERN en NASA-medewerkers hebben hiervoor de startup Orvium opgezet, waarmee enerzijds het peer-review proces overzichtelijk op de blockchain wordt gezet en anderzijds academici worden betaald voor hun werk. De startup Pluto focust zich enkel op de vergoeding.

Gaat blockchain alle tussenschakels verwijderen? Nee, er zullen zeker nog partijen als marketingpartijen tussen zitten, maar de makers krijgen een eerlijkere vergoeding.

Wie is de maker van de content eigenlijk?

Er is zo waanzinnig veel gratis content beschikbaar en elke minuut komt er zo ontzettend veel content bij, dat het vrijwel onmogelijk is om te zien voor welke content aan wie eigenlijk betaald zou moeten worden. De veel bediscussieerde nieuwe Europese ‘artikel 13’ wet is een eerste stap in de richting naar een beter licensering (en dus betaling) van content en het voorkomen van misbruik er van, technologisch zitten er nog vele haken en ogen aan. Blockchain kan het geheel een stuk transparanter, eerlijker, duurzamer en efficiënter maken.

De organisatie Editions at Play heeft als voorbeeld voor dit proces, het boek ‘A Universe Explodes’ op de blockchain gezet, om te laten zien hoe dit werkt. Daarnaast zijn er verschillende startups, die al werkende oplossingen aanbieden. Mediachain bied een oplossing aan, die de metadata van muziek veilig opslaat en aanbied en werd recentelijk gekocht door Spotify. De muziekstreaming dienst kwam onder vuur te liggen door niet betaalde royalties, wat volgens onderzoek komt omdat 25% van de gestreamde muziek niet gelicenseerd is. De Grammy-winnende artiest Imogen Heap heeft eenzelfde oplossing op de markt gezet; Mycelia.

Journalisten kunnen door middel van Civil direct betaald worden door lezers van hun content en zijn niet meer afhankelijk van grote mediakanalen. Ook voor amateur schrijvers zijn er verschillende oplossingen beschikbaar, zoals het populaire PO.ET, wat een decentrale database aanbied om content in op te slaan als auteur, maar ook inzichtelijk te brengen wie jouw content (al is het maar een zin) gebruikt. Het bied een WordPress plug-in aan, waar je een gepubliceerde blog direct mee in de database van de startup kan zetten. Het Nederlandse bedrijf Fintage House bied eenzelfde oplossing aan voor films en series, Artlery doet dit voor kunstwerken.

Het einde van ‘fake news’?

Dagelijks zie ik het voorbij komen; ‘fake news’. Op alle mogelijke kanalen en in de meest ingenieuze vormen, die het heel echt doen lijken. MIT kwam in hun onderzoek tot de ontdekking dat ‘fake news’ 70% sneller wordt gedeeld op Twitter, dan echte artikelen.

Vooral door het gebruik van ‘wisdom of the crowd’, kan blockchain op een interessante manier worden ingezet, om dit tegen te gaan. Er zijn dan ook verschillende startups die tokens geven, in ruil voor het maken van echte content, die gevalideerd wordt door gebruikers. De startup Trive en Dirt hebben bijvoorbeeld een systeem gebouwd wat fact-checkers beloond, Publiq werkt met de echtheidsscore van lezers, net als Civil. Niet alleen startups zijn druk bezig met oplossingen voor dit alsmaar groeiende probleem, de Europese Commissie heeft het inmiddels ook als een van haar speerpunten gemaakt.

Ad fraude tegengaan

Fraude met digitale advertenties (ook wel clickfraud genoemd) kost bedrijven wereldwijd bijna $7 miljard per jaar. Dit groeit momenteel met 50% per jaar, van elke bestede $3 aan advertenties is $1 frauduleus en de World Federation of Advertisers (WFA) verwacht dat de totale kosten in 2025 groeien tot $50 billion. Op de meest vernuftige manieren, worden bots (inmiddels goed voor 48% van het websitebezoek) ingezet om het aantal clicks en views kunstmatig omhoog te krijgen. Dit gaat zelfs zo ver, dat bijvoorbeeld online configuratoren van auto’s als BMW (waar euro’s per configuratie voor wordt betaald), nep worden ingevuld.

Een ontzettend groot problem voor adverteerders en uitgevers, waar op verschillende manieren met behulp van blockchain aan wordt gewerkt. Verschillende bedrijven zijn hier vooral bezxig met het bouwen van platformen, die de authenticiteit van de impressies verifieren, maar ook relaties in kaart brengen tussen adverteerders, uitgevers en consumenten. IBM is momenteel samen met Salon bezig met hun project AdLedger; een pilot om een gedeelde ‘ledger’ aan te bieden voor het transparent en inzichtelijk maken van clicks voor zowel adverteerders als uitgevers. Ook AminoPay bied een dergelijke oplossing, die daarnaast helpt met het optimaler inzetten van advertenties. AdEx gaat nog een stap verder en biedt ‘advertentie veilingen’ aan op de blockchain.

Samen makkelijker content maken

Het inzetten van blockchain kan niet alleen op commercieel vlak interessant zijn, ook op gebied van samenwerken bij het maken van content, kan een grote efficiency slag worden gemaakt.

Voor het maken van een goed product, zijn vaak verschillende experts nodig om de content te maken, bewerken, designen en op de markt te zetten. Nu zijn dergelijke processen vanwege de kosten eigenlijk enkel mogelijk voor grote bedrijven, door het decentrale karakter van de blockchain technologie is dit ook mogelijk voor kleinere partijen.
Een van de eigenschappen van blockchain is dat de opgeslagen data, niet kan worden aangepast, wat fraude voorkomt en de geschiedenis van een document op bijvoorbeeld gebied van wijzigingen (wat door wie), volledig transparent maakt.

Zoals ik al in een eerdere blog schreef; de blockchain technologie is nog redelijk nieuw en bevind zich op vele vlakken nu voornamelijk nog in de experimenter fase. Hoewel vele startups al werkende producten succesvol hebben ingezet, is de impact momenteel nog klein. De mogelijkheden zijn echter eindeloos en ik geloof er dan oo echt in, dat de uitgeefsector in de komende 5 jaren geweldig kan profiteren van deze nieuwe technologie.

dev

12 June 2019 BlogBy dev

Moeten we blij zijn met Facebooks eigen munteenheid?

blij met de valuta van Facebook: Met de 350 Tikkies en 1100 Ideal betalingen die er in ons land per minuut plaatsvinden, horen we bij een van de meest cash loze samenlevingen wereldwijd. Hoe anders is dit in landen als Congo, waar ambtenaren nog met stapels biljetten worden betaald vanuit een jeep in de jungle en verschillende Zuid-Amerikaanse landen waar mensen geen bankrekening hebben, maar varkens in de achtertuin houden die als spaarpot dienen.

Wereldwijd zijn er volgens de Wereldbank bijna 2 miljard mensen zonder bankrekening en in de Zuidoost Aziatische landen is dit bijvoorbeeld slechts 25% van de bevolking, sommige Afrikaanse landen zelfs onder de 10%. Hoewel in veel landen cash nog steeds ‘king’ is, zie je in veel ontwikkelingslanden ook briljante betaalinitiatieven floreren, zoals M-Pesa, waarmee geldtransacties tussen mobiele telefoons verstuurd kunnen worden. In Kenya wordt 50% van het BNP inmiddels via M-Pesa verstuurd en heeft 95% van de bevolking er toegang toe.

In 1976 schreef Friedrich Hayek al in zijn boek de ‘Denationalizatie van Geld’ over het opzetten van concurrerende munteenheden die de strijd aan zouden gaan met het monopolie van centrale banken. Het lijkt wel alsof Facebook CEO Marc Zuckerberg dit boek heeft gelezen tijdens de slapeloze nachten die hij zeker heeft gehad in de afgelopen maanden, die voor zijn bedrijf zeer deprimerend zijn geweest. De schandalen stapelen zich nog steeds op en de een na de andere overheid haalt het bedrijf juridisch door de grill. Alleen al in Nederland verlieten het afgelopen jaar 600.000 gebruikers het platform en de achtergebleven gebruikers zijn het platform minder intensief gaan gebruiken, met alle gevolgen voor de financiële resultaten. Om maar niet te beginnen over alle adverteerders die zijn weggelopen.

Nieuwe projecten zouden het bedrijf dan ook niet alleen weer een positiever imago kunnen geven, maar ook nieuwe inkomstenbronnen aanboren. Het bedrijf weet bijna alles van ons persoonlijke leven en kan met die data uiteraard hele doeltreffende, interessante diensten runnen. Naast de bekendmaking dat het bedrijf zich gaat richten op de datingmarkt (goed voor 10 miljard), is project ‘Libra’ inmiddels in een sneltreinvaart gekomen, waarmee het een eigen digitale munteenheid wil gaan uitgeven. De ‘GlobalCoin’, zal een zogenaamde ‘stablecoin’ (welke ik in een eerdere blog uitlegde) worden, gelinkt aan verschillende valuta, zoals de Dollar en Euro. Het is de tweede poging die het bedrijf op dit vlak onderneemt, nadat het Facebook Credits aan een stille dood had laten sterven.

Zuckerberg omschreef het doel van zijn nieuwe digitale coin als volgt:

“it should be as easy to send money to someone as it is to send a photo”.

Het project is officieel geregistreerd in Zwitserland, het bedrijf praat inmiddels met de Amerikaanse en Britse overheid over de regelgeving eromheen en het plan is om in 2020 de munt in 18 landen beschikbaar te maken. De businesscase is uiteraard erg interessant. Aangezien een derde van onze wereldbevolking minimaal eens per maand inlogt op Facebook en in een land als India 80% van de MKB-ers Whatsapp gebuikt om goederen te verkopen. Door de PSD-2 wetgeving is het daarnaast veel gemakkelijker geworden om betaalgegevens te verkrijgen van consumenten en de 8.5 miljoen websites en webwinkels die nu een Facebook login koppeling gebruiken, zouden straks gemakkelijk ook met één click, betalingen kunnen accepteren. Gebruikers zouden daarnaast in de ‘GlobalCoin’ betaald kunnen krijgen, voor het zien van advertenties op het platform, net als dat de Brave browser dit al faciliteert voor websites in het algemeen. Ook al ontkent het bedrijf dat het zo is, het geheel wordt geïnspireerd door vergelijkbare oplossingen van het Aziatische AliPay en WechatPay, die inmiddels machtiger en groter zijn dan de Chinese banken en creditcards.

Maar als we inzoomen op de ontwikkelingslanden, dan zie je waar het GlobalCoin project écht impact kan maken. Verschillende academische onderzoeken hebben inmiddels uitgewezen dat financiële inclusiviteit (het hebben van o.a. een eigen digitale spaarrekening), de economische groei van een land kan versterken significant kan bijdragen aan het behalen van de verschillende Social Development Goals van de Verenigde Naties. McKinsey becijferde zelfs dat dit $3.7 triljoen kan bijdragen aan het BNP van ontwikkelingslanden in de komende 10 jaar. Daarnaast

werd in het afgelopen jaar er in ontwikkelingslanden meer dan een half triljoen dollar aan zogenaamde ‘remittance payments’ (betalingen tussen bijvoorbeeld arbeiders in het buitenland naar het familie in het thuisland) gedaan, waar de transactiekosten van -de veelal Westerse banken-, makkelijk 8-12% tot zelfs 30% bedragen. Moet je voorstellen wat het significant verlagen van deze transactiekosten (Facebook denkt aan maximaal 1% fee) doet met het besteedbaar inkomen van de ontvangers in ontwikkelingslanden.

Direct wereldwijd uitrollen, die GlobalCoin van Facebook! Zouden veel mensen op basis van bovenstaande zeggen. We vergeten echter dan wel de oorzaak van alle schandalen die het bedrijf heeft gekend en nog steeds om zich heen heeft hangen. Het staat bekend als een van de grootste ‘dataslurpers’ en de soms onverantwoorde manier hoe het hier mee om gaat. De foto’s van dat gezellige teamuitje zijn niet zo spannend, maar onderzoek van de Nederlandse Bank laat zien dat wij als Nederlanders onze financiële gegevens wél als zeer privacy gevoelig zien. Wil je deze gegevens dan ook in de handen leggen van een bedrijf, wat erom bekend staat op alle mogelijke manieren jouw data te vercommercialiseren en vaak lak te hebben aan het veilig handelen er mee?

Cryptovaluta fanaten zijn zeer positief over het project, omdat het wel eens de massa adoptie van cryptovaluta zou kunnen gaan kickstarten. Al zou slechts 2 procent van de 1,5 miljard mensen die Facebook dagelijks gebruikt, ook de Global Coin gaan gebruiken, dan zou dit het aantal wereldwijde gebruikers van cryptovaluta ineens verdubbelen. Het project gaat nog een aantal hobbels tegemoet; van wet- en regelgevingen tot demografische problemen (snelle veroudering van de gebruikers).

Voor mij is het alleen maar weer een grote nieuwe stap, in het kwijtraken van onze privacy. Het businessmodel van Facebook heeft, met alle schandalen ten spijt, nog steeds grote conflicten met haar eigen interesses en die van haar gebruikers. Conflicten die ik met de nieuwe diensten helaas alleen maar groter zie worden.

dev

22 May 2019 BlogBy dev

We zijn nog maar net begonnen!

We zijn nog maar net begonnen: Wat was het een mooi moment. Toen ik 6 jaar was in 1993, kreeg mijn vader zijn eerste computer van het werk. Een apparaat wat het halve bureau in beslag nam, maar al snel mijn hart had gewonnen vanwege het 3D racespel ‘Stunts’. Vier jaar laten maakte ik kennis met het Wereldwijde Web bij een vriendin, die de website van Veronica open had staan en op mijn 14e begon ik de eerste pagina’s bij te beheren bij een van de eerste websites van Nederland; Startpagina.nl. Ik kan het mij bijna niet meer voorstellen hoeveel moeite ik moest doen om destijds op met het internet te verbinden en erop te surfen. De geluiden van klikkende floppy’s en krakende 56k inbelmodems staan nog goed op mijn geheugen gegrift.

“I think there is a world market for maybe five computers.”
– Thomas Watson, president of IBM, 1943

Hoe anders is het vandaag de dag, waar we met onze telefoons constant verbonden zijn met het internet en waar ik mensen al hoor zuchten en steunen, als ze toevallig even 3G in plaats van 4G bereik hebben. Hoewel de ontwikkelingen op technologisch gebied momenteel ontzettend snel gaan, heeft de aanloop naar de ontwikkeling van het internet redelijk lang geduurd. De voorloper, ARPAnet, werd ontwikkeld in de jaren ’60 door het Amerikaanse leger als middel om computers van een aantal onderzoekers te laten communiceren met elkaar en bestanden uit te wisselen. De ontwikkeling van de technologie heeft nog lang geduurd; pas in 1991 kwam de eerste website online en in 1994 de eerste webwinkel. Hoewel Amsterdam in 1982 als eerste Europese knooppunt werd aangesloten, konden Nederlandse gebruikers pas vanaf 1991 publiek op het internet surfen.

Wat begon als puur een uitwisseling van informatie tussen een handvol onderzoeksinstituten, is inmiddels uitgegroeid tot een integraal onderdeel van ons leven.

Wie had destijds kunnen inzien dat wij zo afhankelijk werden van het internet? Van communiceren, bankieren en muziek luisteren, tot winkelen. Het is erg grappig om alle sceptici vroeger te horen spreken over zaken als encyclopedieën, CD’s en routekaarten, die het internet nooit zou kunnen vervangen . WikiPedia, Spotify en Google Maps hebben het tegendeel bewezen, om over de vele andere dagelijkse gebruiksvoorwerpen maar niet te beginnen.

By 2005 or so, it will become clear that the Internet’s impact on the economy has been no greater than the fax machine’s.” – Paul Krugman

De huidige opkomst van de blockchain technologie, wordt vaak vergeleken met die van het internet. Niet alleen de lange duur ervan, maar ook de eerste angstige en afwijzende houding van consumenten, bedrijven en overheden, de geknapte ‘bubbel’ en voorspellingen over de waanzinnige impact op onze maatschappij op de lange termijn. Volgens de Gartner Hypecyle, zitten we met de blockchain technologie momenteel in de ‘trough of disillusionment’; experimenten mislukken en bedrijven zien investeringen in rook op gaan. Ontwikkelaars binnen de branche vallen bij bosjes om en de pers schrijft gretig in chocoladeletters over de negatieve ervaringen. Waarom zouden we zoveel moeite doen voor een Bitcoin betaling binnen een webwinkel, als het ook makkelijk en veilig met IDeal kan? Waarom zouden we zoveel tijd steken in het sturen van een fooi via het Lightning netwerk, als dit ook snel via een Tikkie kan? Het overtuigen van de massa voor adoptie, is duidelijk nog niet gelukt.

Bubbels zijn mijns inziens goed, om het kaf van het koren te scheiden, de hype van iets af te halen en te focussen op échte problemen die een technologie te lijf kan gaan. Vorig jaar zat ik op het hoogtepunt van de cryptocurrency hype in New York op een groot congres, waar een startup kwam vertellen hoe zij met hun eigen cryptovaluta, huisvrouwen gingen belonen voor het maken van content. Deze klinkklare onzinstartup, was voor mij de bevestiging dat we in een bubbel zaten en dat deze echt snel moest knappen, om negatieve pers de wind uit de zeilen te nemen en serieuze investeerders geïnteresseerd te krijgen. Het internet had eenzelfde bubbel ontwikkeling, waar tussen 1995 – 2000 ook vele onnozele internet bedrijven met miljoeneninvesteringen in werden opgezet, resulterende in de grote ‘dot-com crash’ van 2000. De Amerikaanse Nasdaq daalde 83%, aandelen van bedrijven als Apple en Amazon zelfs 90% en de hele internet industrie werd weggezet als een grote ‘Ponzi-sceme’.

Wat daarna gebeurde op verschillende vlakken, heeft wel de basis gelegd voor het internet zoals wij het nu kennen. De technologie ging zich snel ontwikkelen, problemen met schaalbaarheid, snelheid en veiligheid werden in rap tempo aangepakt en het ‘mainstream’ gebruik volgde al snel en groeide voor lange tijd exponentieel.

De blockchain technologie gaat momenteel eenzelfde fase door, waar hard wordt gewerkt aan een aantal dilemma’s die het gebruik van eerste versies naar boven heeft gebracht; veiligheid, snelheid en schaalbaarheid. Daarnaast ook zaken als regelgeving en standaardisering. Waar overheden volgens verschillende grondleggers van het internet te laat zijn met bepaalde wet- en regelgevingen rondom internet, gaat men nu al zeer proactief te werk rondom de blockchain technologie. Consortia, zoals R3 (financiële instellingen), B3i (Verzekeraars) en Hyperledger (onder leiding van de Linux foundation) werken aan de broodnodige standaarden en zaken als certificaten en educatie voor de industrie. Er zijn honderden gave applicaties, maar veel gemaakt in eigen scripttaal, werkend met een van de maar liefst 55 beschikbare consensus protocollen, wat het samenwerken met elkaar complex maakt.

Waar ARPAnet de onderliggende technologie (TCP/IP) bekend maakte, doet Bitcoin dit nu met de onderliggende blockchain technologie. ARPAnet was in het begin puur voor communicatie bedoeld, Bitcoin puur voor transacties. ARPAnet zorgde voor vrijheid van informatie, Bitcoin voor vrijheid van waarde en transacties. Beide ook nog eens grensoverschrijdend. Bij beide opkomsten van technologieën, zag je de bestaande en bedreigde industrieën in het begin heel erg tegenstribbelen en probeerden overheden de opkomst af te remmen met wet- en regelgeving. Zoals bij elke technologie werd het gebruik van criminelen in het begin aangemerkt als de reden waarom het verboden zou moeten worden en beide waren in het begin puur een technologie, geen volledige industrie.

Zoals ik al in een vorige blog schreef, is het wachten nu op de grote ‘Killer App’, die blockchain bekend, vertrouwd en bruikbaar gaat maken voor het grote publiek. Net zoals Netscape dat deed met haar browser voor het internet. De ontwikkeling van de technologie onder het internet; TCP/IP duurde maar liefst 30 jaar, voordat het wereldwijd bekend, geliefd en gebruikt werd. Het zorgde in de jaren erna wel ervoor dat onze samenleving volledig getransformeerd werd, miljarden mensen online kwamen en dat er nog dagelijks nieuwe zaken worden gebouwd, die eerder niet konden bestaan. Waar zou Instagram zijn zonder de iPhone? Bol.com zonder het internet? . Technologie die weer verder is ontwikkeld op voorgaande technologie. Vaak als ik over blockchain spreek, dan moet ik het antwoord ook schuldig blijven over ‘waar we heen gaan’ met de technologie. Het is onmogelijk te voorspellen, omdat we mijns inziens niet weten wat voor ontwikkelingen we kunnen verwachten, na de ontwikkelingen die er momenteel plaatsvinden. Dat we in de komende jaren al snel producten en diensten gaan zien, die versimpeld en versnelt gaan worden, door de blockchain technologie, staat vast. Niet alleen in de financiële sector, maar wereldwijd in vele sectoren. Zo lang bedrijven zich focussen op het oplossen van problemen, mogelijk met blockchain, in plaats van problemen te zoeken die ze met blockchain kunnen oplossen, zal het draagvlak breder worden en de investeringen effectiever. Net zoals dat ik met zeer grote interesse alle ontwikkelingen volgde op gebied van de ontwikkeling van computers en internet, ga ik dit de komende jaren ook doen op gebied van blockchain. we zijn tenslotte nog maar net begonnen!

dev

3 May 2019 BlogBy dev

Dat was niet de bedoeling! – De decentrale droom in duigen

Dat was niet de bedoeling! – De decentrale droom in duigen: Ook al stond het woord ‘decentraal’ niet in de ‘whitepaper’ van de mysterieuze uitvinder (of uitvinders, we weten het nog steeds niet) van blockchain, Satoshi Nakamoto, volgens vele experts zou hij zich in zijn spreekwoordelijke graf omdraaien, als hij de verschillende ontwikkelingen op blockchain gebied momenteel zag.

Dat Satoshi de ‘whitepaper’ slechts een paar weken na de grote financiële crash publiceerde, had een verband met zijn initiële idee van de Bitcoin blockchain, om de macht bij financiële intermediairs, zoals banken, weg te halen en door het decentrale karakter van de blockchain technologie, weer terug te leggen bij de burger. Dat een van de grootste veroorzakers van de financiële crisis, de JP Morgan bank, recentelijk een eigen ‘coin’ heeft uitgebracht, is dan ook een bijzondere ontwikkeling. Vooral omdat deze wordt gebruikt voor een afgesloten, zogenaamde ‘permissioned’ blockchain, enkel voor JP Morgen en geselecteerde klanten. Iets wat volledig indruist tegen de open en transparante ideologie waarmee de blockchain technologie juist is ontworpen.

Hetzelfde geldt voor de Facebook ‘coin’. Experts noemen het zelf weer controle krijgen over je eigen data, een van de grote voordelen (of ‘killer app’, waar ik in een eerdere blog over schreef) van de blockchain technologie. Dat uitgerekend Facebook, het bedrijf wat de afgelopen tijd zo in opspraak is geweest door haar buiten proportionele data slurpen en misbruiken, een eigen ‘coin’ aan het ontwikkelen is, laat bij veel experts de alarmbellen weer rinkelen; gaat op deze manier het decentrale karakter van blockchain juist niet weer verloren, doordat er een paar grote bedrijven mee aan de haal gaan? Een gedachte waar niet iedereen direct bang voor is; als een klein percentage van de Facebookgebruikers de ‘coin’ zou gebruiken, zou dit het wereldwijde aantal crypto-gebruikers al verdubbelen. Positief nieuws dus voor de adoptie en doorontwikkeling van het ecosysteem. Dit bevestigt ook het meest recente onderzoek vanuit de Europese Unie, dat laat zien dat juist de besloten (vaak corporate) platformen de adoptiegolf drijven, in plaats van de open, zoals Bitcoin. Dit komt vooral doordat de ontwikkelaars van de besloten platformen veel meer vrijheid hebben over de doorontwikkeling op gebied van veiligheid en snelheid, waar bij open platformen dit soort doorontwikkelingen decentraal worden besproken en besloten, wat vaak veel tijd kost.

Decentralisatie omvat volgens de definitie, het distribueren van verschillende functionaliteiten, macht, mensen en allerlei zaken vanuit een centraal punt. We zagen dit in het begin als ideologie bij verschillende grote technologiebedrijven, zoals Spotify die de verspreiding van muziek weghaalde bij de grote distributeurs en teruglegde bij de musici zelf. Hetzelfde deed Uber, die de macht weghaalde bij grote taxibedrijven en bij de chauffeurs zelf plaatste en Paypal, die dit deed met transacties van banken weer naar de eigenaar van het geld zelf te verplaatsen.

Helaas zien we bij veel van dit soort bedrijven dat ze zelf juist weer op allerlei manieren de macht aan het centraliseren zijn, door bijvoorbeeld het opkopen van innovatieve startups, het vergroten van de ‘entry barriers’ van de sector voor concurrenten en het simpelweg vergroten van het vaak al bijna monopolistische marktaandeel.

Hetzelfde zien we nu bij de blockchain technologie gebeuren, vooral op het gebied van het onderhoud (‘minen’) van de blockchain netwerken en het eigenaarschap van de belangrijkste cryptovaluta. De top 6 grootste onderhouders van de Bitcoin blockchain, de zogenaamde ‘miners’ controleren bijvoorbeeld 75% van het wereldwijde netwerk vanwege hun computerkracht. Van al deze wereldwijde ‘mining’ capaciteit komt in 75% uit China. En het eigendom van de felbegeerde Bitcoins? De top 1000 adressen hebben in totaal 40% van het aantal circulerende Bitcoins in handen.

Waar de zogenaamde ‘Initional Coin Offerings’ (de blockchain variant van de beursgang van een bedrijf) vele mooie, decentrale eigenschappen bevatte, heeft de zogenaamde ‘Security Token Offering’ (wat ik in mijn vorige blog nog bestempelde als dé cryptovaluta hype van 2019) weer veel van doen met centrale autoriteiten.

Ook ‘stablecoins’ (die ik eerder bestempelde als een zeer belangrijke ontwikkeling op cryptovaluta gebied) halen net weer de belangrijke, decentrale eigenschappen weg, die cryptovaluta zo populair en praktisch maakten, zoals transacties uitvoeren zonder tussenpersoon.

Recent kreeg ik van iemand van de Nederlandse Bank de vraag, tijdens mijn keynote over de impact blockchain, óf je alles wel wilt decentraliseren. Óf je overal wel de autoriteit wilt wegsnijden en de macht weer wilt terugleggen bij de burger. Verschillende platformen die dit de afgelopen jaren middels het internet wilden doen, zijn ook op verschillende manieren heel hard tegen hun sociale limieten aangelopen, waarna iedereen toch de centrale overheden aankeek voor maatregelen. Toch wel fijn dat die er dan is, toch?

Ik geloof er persoonlijk niet in, dat elk onderdeel in de samenleving beter af is met decentralisatie. Ik zie echter al wel vele, baanbrekende toepassingen van de blockchain technologie, die door middel van decentralisatie, een geweldige impact hebben op onze maatschappij, die centraal niet hadden kunnen ontstaan. En dan zijn we nog maar net begonnen met de ontwikkeling….

dev

1 May 2019 BlogBy dev

De 8 meest gemaakte fouten rondom sprekers voor een event en hoe ze te voorkomen

fouten rond luidsprekers: Heerlijk eten, een prachtige locatie en een goed gevulde zaal. Alles in de startblokken voor een mooi event, denk je als organisator van een event. Helaas, zegt een van de sprekers waar je het meest enthousiast over was op het laatste moment af en blijkt een andere spreker ontzettend tegen te vallen. Om maar niet te spreken over de laatste spreker, die ver over de aangegeven spreektijd gaat, waardoor de bitterballen koud worden. Veel tijd en geld gestoken in de organisatie en nu zorgt een handjevol sprekers ervoor, dat de bezoekers teleurgesteld naar buiten gaan.

Uit de vele onderzoeken die zijn uitgevoerd naar de redenen waarom mensen een zakelijk event of congres bezoeken, blijkt dat netwerken en sprekers altijd veruit de twee belangrijkste redenen zijn om hun tijd vrij te maken hiervoor. Mensen komen voor inspiratie, om hun kennis te updaten en nieuwe invalshoeken te horen.

De afgelopen jaren mocht ik 50 TEDx events organiseren wereldwijd en wordt daarom nu vaak gevraagd om concepten en programma’s samen te stellen voor andere events en spreek ik daarnaast zelf vaak over thema’s als blockchain. Helaas zie ik bij beide nog te vaak dat er fouten worden gemaakt, in het proces van sprekers zoeken, vragen en succesvol op een podium zetten. Zaken die niet alleen fouten kunnen voorkomen, maar ook kunnen zorgen voor een veel succesvoller event.

Mijn top 8 aanbevelingen

1) Haastige spoed, is zelden goed

Vaak krijg ik event organisatoren aan de lijn, of ik ‘nog even een spreker ken’. Het hele event is geregeld, maar de content moet nog. Helaas, vaak is men dan te laat. Veel goede sprekers hebben hun agenda vaak al vol, een maand voor jouw event en wat resteert zijn óf sprekers met een verhaal waar niemand blij van wordt óf zeer duurbetaalde sprekers, die budget technisch vaak niet passen. Direct bij start van de organisatie van een event, verdient het heel erg de moeite om ook direct te beginnen met het samenstellen van het programma. Voordat je lukraak sprekers gaat vragen, is het goed om eerst met je collega’s te kijken naar het programma zelf en de insteek van het event. Vaak wordt er een lijst sprekers gevraagd en blijkt achteraf dat er te veel sprekers gevraagd zijn of dat de sprekers weinig of niets met het thema van het event hebben of over aan zeggen. Maak alvast een draft programma om te kijken naar de ruimte die je hebt (tijd, aantal sprekers) en ga met je collega’s kijken naar de ‘why’ van je event. Wat wil je bereiken met je event en hoe moeten bezoekers naar buiten lopen? Cruciale input bij het samenstellen van een programma en vaak ook de eerste vragen die sprekers stellen, als je ze vraagt, om hun verhaal op af te stemmen.

Er zijn tienduizenden events op jaarbasis in Nederland, dus het is belangrijk om jezelf te onderscheiden van anderen. Dat kan je proberen met een mooie locatie en een lekkere lunch, maar zoals al aangeven, blijkt uit veel onderzoek dat dit geen overtuigende factoren zijn voor mensen om langs te komen.

2) Don’t invite celebrities on your stage, create them on your stage!

Als ik terugkijk op 50 TEDx events, dan waren het altijd de sprekers waar je het minste van verwachte, die de grootste verassing bleken te zijn. Maar ook omgekeerd; de grootste namen waren leuk voor een selfie, maar droegen qua inhoud verder weinig bij aan de dag zelf. Als ik programma’s samenstel voor organisaties, dan hoor ik vaak een standaardlijstje met sprekers, die helaas half Nederland al een paar keer heeft gehoord. Dit, terwijl er zoveel bijzondere mensen zijn met een inspirerend verhaal, maar je moet ze wel goed zoeken! Google geeft, indien je niet heel specifiek op een bepaalde thema zoekt, vooral de bekende sprekers en sprekers met een groot eigen marketingbudget voor zaken als Google ads. Zelf vond ik de mooiste pareltjes door ze zelf op te zoeken binnen universiteiten, niche communities, maar ook via bepaalde media. Zelfs mijn moeder hielp mee met het aandragen van sprekers en uiteraard hadden wij op het laatst ook door ‘open calls’ te doen voor sprekers, een mooie aanloop van bijzondere verhalen. Het kost uiteraard meer tijd, maar de beloning voor het ontdekken en op het podium zetten van onbekende namen met een bijzonder verhaal, was voor ons altijd een van de mooiste momenten van een dag. Niks leukers als een reeks onverwachte toppers, die het programma naar een hoger level tilt.

3) Spectacular achievement is always preceded by unspectacular preparation

Bij een verkeerde locatie staan, een veel te lange presentatie geven en een grote overlap hebben met het verhaal van een andere spreker. Het simpelweg enkel doorgeven van een tijd, datum en locatie, zorgt vaak voor vervelende fouten, gemaakt door sprekers.

De sprekers bij TEDx, gaven we altijd standaard een handleiding met alle mogelijke informatie over het event, zodat ze zich perfect konden voorbereiden. Niet alleen het adres, maar ook duidelijk de juiste ingang en ruimte, wat is er geregeld met parkeren? Zijn er die dag werkzaamheden op de weg of aan het spoor?

Maar ook de presentatie zelf; je ziet nog te vaak sprekers een zaal binnenrennen en er, al stresszweet wegvegende, achter komen, dat de aansluiting van de laptop niet klopt of de presentatie verkeerd op het beeldscherm komt. Verloren tijd of zelfs het niet kunnen geven van een presentatie als vervelend resultaat. Verplichten om een presentatie eerder te ontvangen, om zo door te testen met de techniek, voorkwam veel extra hartkloppingen bij mijn TEDx teamgenoten.

Er wordt ook vaak weinig tot geen tijd genomen, om met de sprekers uitgebreid naar de inhoud van het verhaal te kijken. Een gemiste kans, want het kan zoveel ergernis op de dag zelf wegnemen en het verhaal zelf en de aansluiting op het doel van het event, zoveel meer versterken. Het voorkomt ook dat sprekers hetzelfde verhaal gaan vertellen en geeft je als samensteller van een programma een goed overzicht of alle belangrijke thema’s wel zijn gedekt, het verhaal goed aanspreekt en er geen gekke dingen in staan. Stel van tevoren een duidelijke tijdlijn vast voor de sprekers, met de verschillende aanlevermomenten (eerste versie, final etc).

Zet in de handleiding voor je sprekers ook duidelijk het format voor het aanleveren van de presentatie en de maximale tijdsduur. Helaas zie ik nog te vaak dat sprekers duidelijk net zijn begonnen met hun verhaal, maar omwille van de tijd al moeten stoppen. Zoals ik al in mijn eerdere blog over ‘fouten die je direct uit je presentatie moet halen’ schreef; disrespectvol voor het publiek. Ga je de presentaties opnemen? Vraag dan van tevoren of het goed is, om deze online te publiceren. Dit moet, vanwege de GDPR-wetgeving, tegenwoordig ook voor het maken van foto’s. De meeste sprekers zullen met beide juist blij zijn, maar je zal maar net die ene spreker hebben, die amok gaat maken. Uit ervaring kan ik vertellen; het kan voor een bittere nasmaak zorgen, na een event.

4) Size does matter

De TED talks staan onder andere bekend om de korte duur; maximaal 18 minuten, maar wij lieten sprekers liever 12 minuten of zelfs korter spreken. Zoals ik al in mijn eerdere blog ‘5 quick fixes voor je volgende presentatie ‘over; Millenials hebben inmiddels een aandachtspanne die korter is als een goudvis en veel onderzoek laat zien dat een aandachtspanne van een mens normaliter maximaal 20 minuten is. Het verdient daarom ook echt de aandacht om jezelf af te vragen of je écht 2 sprekers een uur moet laten praten, of dat je beter een paar sprekers kan vragen om kortere presentaties te geven. Naast het ‘aandachtspanne argument’, is het voor de bezoeker ook aantrekkelijker om een gevarieerder programma te hebben en is de kans dat er ook echt interessante content tussen zit, een stuk groter.

5) Unexpected crossovers

Een spreker vragen om een verhaal te komen doen, is één. Helaas blijft het daar meestal bij, terwijl een spreker op verschillende andere manieren kan bijdragen aan een succesvol event. In aanloop en na afloop samen content produceren en verspreiden, of zelfs een stap verder gaan en bijvoorbeeld een webinar opzetten voor aanvullende vragen. Wellicht kan de spreker iets mee nemen voor in de pauzes of voor op het podium, wat op een leuke manier bij draagt aan de beleving van de bezoeker? Bij TEDx ging dat van een insectenbitterbal tijdens de lunch, meegenomen door onze spreker over insecten eten, tot een VR-oorlogssimulatie door een spreker vanuit Defensie. Het verdient altijd de aandacht om in gesprek te gaan met de spreker, om te kijken of deze zijn bijdrage nog meer kan versterken.

6) Suprise is the greatest gift which life can grant us

Het is altijd fijn, om tussen de sprekers door, even de hersenen te laten ontspannen. Vooral als de verhalen langer zijn of bijvoorbeeld emotioneel beladen, is het voor de toehoorder fijn om ook even een korte rustpauze te hebben, alvorens de volgende spreker op het podium verschijnt. Bij TEDx kregen we door een combinatie van korte, gecondenseerde verhalen en een dagvullend programma, regelmatig de feedback dat mensen het bijna niet volhielden om hun aandacht vast te houden. Bij de wereldwijde TED-conferentie (die normaliter 4 dagen duurt), haken mensen hierdoor zelfs al een dag voor het einde. Een van de simpele oplossingen, die zorgde voor een frisser publiek? Het programma verrijken met een of meerdere leuke acts! Dans, zang, muzikanten; beginnende enthousiastelingen van het Conservatorium of professionals met een lange staat van dienst; het waren altijd leuke verassingen voor de bezoekers en gaven het geheel veel cachet. Uiteraard niet de eerste de beste clown die we konden vinden; een mooie aansluiting op het thema of de spreker die daarvoor of na sprak, zorgde voor de ultieme rode lijn, waar wij als organisatoren altijd de mooiste feedback op kregen.

7) Diversity is the key

Kijk naar de gemiddelde ‘line-up’ van een event en je ziet wel heel veel blanke mannen. Helaas bevestigen veel onderzoeken bijvoorbeeld Harvard Business Review, Forbes en Fastcompany dit beeld en noemen schrikbarende cijfers van bijvoorbeeld minder dan 10% vrouwelijke sprekers op wereldwijd bekende events. Er zijn verschillende mooie initiatieven om dit aan te pakken, zoals aparte sprekersbureaus voor vrouwen en charters zoals ‘The Diversity Charter’ en RampUp. Het verdient als organisator niet alleen de aandacht om te kijken naar een juiste verhouding van man/vrouw en kleur op het podium, maar ook het type sprekers. TEDx-collega Lucien Engelen lanceerde bijvoorbeeld de ‘Patients Included Charter’, om op medische events en congressen ook altijd patiënten op het podium te hebben staan. Een verrijking van het programma en ook zeker iets, wat door het publiek positief wordt ontvangen.

8) Prepare for the worst

Ik heb letterlijk een boek volgeschreven (Amazon #1 bestseller) met de naarste dingen die ik heb mee gemaakt, tijdens de organisatie van 50 TEDx events wereldwijd. Hoeveel budget, hoe professioneel het team en hoe goed de voorbereiding ook, er gebeurden de meest bizarre dingen op D-day, waar we van tevoren weinig aan konden doen. Ook met sprekers. Door ziekte, zegden bijvoorbeeld een dag voor een groot event, 3 van de 10 sprekers af. Ook geboren kinderen, heftige files en andere uitdagingen, zorgden ervoor dat sprekers niet op tijd of zelfs helemaal niet kwamen spreken.

Je werkt met mensen, dus helaas is dit ook nooit te voorkomen. Je kan je wel goed voorbereiden, door back-up plannen te hebben. Wij zorgden bijvoorbeeld er altijd voor, dat we een TED-talk hadden klaar staan om een gat op te vullen, als een spreker uit viel. Daarnaast hielp het geven van veel input aan de dagvoorzitter goed, om lege gaten ‘vol te lullen’. Sommige evenementen hadden we zelfs een back-up spreker beschikbaar.

Heel veel inspiratie toegewenst, bij het organiseren van jouw volgende event!

dev

Home

4 zaken die je direct uit je event moet schrappen